Η μελέτη αφορά ισόγεια εξοχική κατοικία σε ημιορεινή τοποθεσία στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού, στην Κύπρο. Η δομήσιμη επιφάνεια, έκτασης 195 m2, περιλαμβάνει χώρους διημέρευσης με ενιαίο σχεδιασμό και χώρους διανυκτέρευσης, όπου περιελήφθη γραφείο με δυνατότητα φιλοξενίας. Στη διαμόρφωση του αύλειου χώρου προτείνεται ευρεία χρήση της τοπικής χλωρίδας και κολυμβητική δεξαμενή.

Η κατοικία αναπτύσσεται σε πλατυμέτωπη διάταξη, στραμμένη με βαθύ ημιυπαίθριο προς το νότο, μία ''αγκαλιά", η οποία επιτρέπει τον ευεργετικό προσανατολισμό στους κύριους χώρους: τη σκίασή τους κατά τους θερινούς μήνες -ενώ "μαζεύει" τον ήλιο κατά τους χειμερινούς- και το άνοιγμά τους στα φυσικά περιγράμματα της μακρινής θέας.

Οι χειρισμοί με φθίνουσες διατομές στις κατακόρυφες οικοδομικές μάζες, οι οπές στις οριζόντιες -στο δώμα-, με τις εμβόλιμες στη στάθμη του εδάφους φυτεμένες περιοχές για τη δημιουργία μικροκλίματος, η ξύλινη ματιέρα στις τοιχοποιίες, τα πλατιά ανοίγματα, αποβλέπουν στην εξωστρεφή, πλην ήπια, επαφή του λευκού όγκου της κατοικίας με τον περιβάλλοντα χώρο.

 

Η κατοικία "ELIZA House" βρίσκεται στην περιοχή Γέρι της Λευκωσίας. Πρόκειται για μια κατοικία πέντε υπνοδωματίων, σχεδιασμένη σε δύο ενότητες για μια τετραμελή οικογένεια. Χαρακτηριστικό στοιχείο του σχεδιασμού αυτού του έργου ήταν η πρόταση διάφορων συστημάτων σκίασης στις όψεις και συρόμενων περσίδων σε κουφώματα ή στεγασμένους χώρους του ισογείου.
Το σύστημα σκιάστρων έχει χρησιμοποιηθεί σε διάφορα σημεία της κατοικίας, ενοποιώντας τις όψεις και συνδέοντας τις χρήσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού χώρου. Οι περσίδες είναι σχεδιασμένες με τέτοιο τρόπο, ώστε κατά τη διάρκεια της ημέρας το φυσικό φως να τις διαπερνά, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον παιχνίδι φωτός και σκιάς στο εσωτερικό της κατοικίας.
Αυτό το σύστημα έχει σχεδιαστεί σαν ενιαία επένδυση στις όψεις. Για παράδειγμα, στην είσοδο της κατοικίας η επένδυση επεκτείνεται και δίπλα από τη θύρα εισόδου, μπροστά από τις διπλανές τοιχοποιίες και μετατρέπεται σε ανοιγόμενα σκίαστρα όταν βρίσκεται μπροστά από κουφώματα. Η κατασκευή αποτελείται από τρία οριζόντια μεταλλικά πλαίσια, πάνω στα οποία εδράζονται κατακόρυφες δοκίδες από συμπαγή ξυλεία ιρόκκο 50 × 50 (mm). Στα σημεία των κουφωμάτων έχουν δημιουργηθεί ανοιγόμενα χειροκίνητα πλαίσια.

Αρχιτεκτονική μελέτη: EKKY Studio

01 20200926 100203 300DPI

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΥΛΙΚΑ
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου σε όλη την ηπειρωτική και τη νησιωτική Ελλάδα κατασκευάστηκαν αρκετά κτίρια με ιδιαίτερα υψηλή αισθητική. Η αρχιτεκτονική των κτιρίων προέκυψε από μια εξελικτική διαδικασία της υπάρχουσας μορφολογίας στις δομές που παραμερίζεται από την εισαγωγή του νεοκλασικισμού και μετά του εκλεκτικισμού. Αυτά τα κτίρια σε συνάρτηση με την ιστορία τους, τα ιδιαίτερα για την εποχή στοιχεία κατασκευής, τη διαφοροποίηση των χρήσεων στο πέρασμα των χρόνων και τους κατασκευαστές.

Στην κατοικία "Rock House" στη Μύκονο τα υλικά που κυριαρχούν στην κατοικία είναι ο γρανίτης, το λευκό επίχρισμα στους τοίχους, τα δάπεδα από πατητό τσιμεντοκονίαμα και η επίπλωση από ξύλο δρυός. Οι οροφές επενδύθηκαν εσωτερικά με ακατέργαστες ξύλινες σανίδες, οι οποίες ενσωματώνουν τα φωτιστικά στοιχεία και "διασπούν" τις επιφάνειες.
Φωτογραφίες: Γιώργος Κορδάκης

Στην κατοικία του George Michael στην Πάφο, ο πρώτος όροφος αποτελείται από 2 σουίτες υπνοδωματίων, η κάθε μία σε ξεχωριστό όγκο, χωρίς κοινούς τοίχους. Σχεδιαστικά δεν ακολουθούν τη διάταξη του κάτω ορόφου, αλλά παίρνουν δική τους μορφή και διαφοροποιούνται σαν όγκοι στην όλη σύνθεση. Ακόμη, ο επάνω όροφος είναι ντυμένος με ξύλο και αντιτίθεται οπτικά με το σκυρόδεμα του ισογείου, δημιουργώντας μια ένταση μεταξύ μορφών και υλικών.
Φωτογραφίες: Creative Photo Room

Η EDP Renewables, η τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία στον κλάδο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στον κόσμο, εγκαινιάζει το πρώτο της έργο στην Ελλάδα, ένα αιολικό πάρκο με εγκατεστημένη ισχύ 45MW στην περιοχή Λιβάδι, κοντά στη Μαλεσίνα, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Το έργο αυτό αναμένεται να οδηγήσει σε εξοικονόμηση περίπου 48.000 τόνων εκπομπών CO2 ετησίως. Παράλληλα, η ενέργεια που θα παράγεται μέσω του αιολικού πάρκου θα μπορεί να τροφοδοτήσει περισσότερα από 28.000 νοικοκυριά.
Η λειτουργία αυτού του αιολικού πάρκου από την EDPR αντανακλά τη δέσμευση της εταιρείας προς την τοπική οικονομία και ζωή, μέσω της δημιουργίας νέων, μακροχρόνιων θέσεων εργασίας. Όπως με κάθε της έργο, η εταιρεία θα συνεχίσει να στηρίζει ενέργειες καθόλη τη διάρκεια ζωής του αιολικού πάρκου και δραστηριότητες που στοχεύουν στην επίλυση περιβαλλοντικών ζητημάτων, αλλά και την περαιτέρω ενίσχυση των τοπικών κοινοτήτων.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης των εγκαινίων, στην οποία συμμετείχαν θεσμικοί φορείς, εκπρόσωποι των ΜΜΕ, εργαζόμενοι και συνεργάτες της εταιρείας, ο Miguel Stilwell d’Andrade, Διευθύνων Σύμβουλος της EDP και της EDP Renewables, δήλωσε: «Το Αιολικό Πάρκο Λιβάδι είναι ένα σημαντικό έργο για την εταιρεία μας, καθώς αποτελεί το πρώτο έργο που τίθεται σε λειτουργία στη χώρα. Η Ελλάδα αποτελεί αναμφίβολα μία σημαντική αγορά για εμάς, λόγω της δέσμευσής της για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, και σχεδιάζουμε να συνεχίσουμε να αναζητούμε ευκαιρίες που θα ενδυναμώσουν την ηγετική θέση που κατέχουμε στον κλάδο της ανανεώσιμης ενέργειας, διαδραματίζοντας παράλληλα ενεργό ρόλο στην ενεργειακή μετάβαση της χώρας.»
Η EDPR Greece, στοχεύει να διπλασιάσει τη δυναμικότητά της έως το 2025, φτάνοντας περίπου τα 500MW εγκατεστημένης ισχύος, ενώ σχεδιάζει να υλοποιήσει και επενδύσεις που θα ξεπεράσουν τα €500 εκατομμύρια, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα κόστη ανάπτυξης των έργων.
Ο Damian Rodriguez Prado, Γενικός Διευθυντής της EDPR Ελλάδος, πρόσθεσε: «Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι για τα εγκαίνια του πρώτου αιολικού μας πάρκου στη χώρα. Χρειάστηκε να διανύσουμε μια μακρά διαδρομή για να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο και είμαι ευγνώμων για την ομάδα μας, που με την τεχνογνωσία, τη σκληρή δουλειά και την αφοσίωσή της έδωσε πνοή σε αυτό το έργο, τους συνεργάτες μας για τη βοήθειά τους σε όλη την πορεία μας και, βεβαίως, την τοπική κοινότητα που υποστήριξε το Αιολικό Πάρκο Λιβάδι από την αρχή του.»

Ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για το 2ο Διεθνές Συνέδριο "Πυροπροστασίας Κατασκευών" του ΕΛ.Ι.ΠΥ.ΚΑ, ενός αγώνα δρόμου αντοχής αλλά και δημιουργικότητας, ανταλλαγής ιδεών και απόψεων, με τερματισμό στη Θεσσαλονίκη την 20ή Μαΐου 2022.
Σκοπός του ΕΛ.Ι.ΠΥ.ΚΑ είναι η συμβολή στη διαμόρφωση και τήρηση, μέσω μηχανισμών ελέγχου, προδιαγραφών και προτύπων πυροπροστασίας, όπως επίσης η μελέτη και η ανάπτυξη προτάσεων για τη βελτίωσή τους, ώστε να αποτρέπονται/μειώνονται οι απώλειες ζωής και περιουσίας από τη φωτιά στις κατασκευές.
Σημαντικά σημεία τις διαδρομής είναι η συνεχής ενημέρωση της ιστοσελίδας του ΕΛΙΠΥΚΑ (www.elipyka.org) και η οργάνωση προσυνεδριακών webinars στα οποία θα γίνονται εισαγωγικές παρουσιάσεις των μεγάλων θεματικών κατηγοριών που θα εξετασθούν και θα αναπτυχθούν κατά τις 2 ημέρες του συνεδρίου, την Παρασκευή 20 και το Σάββατο 21 Μαΐου 2022.
Ήδη υλοποιήθηκε το 1ο διεθνές webinar "Forest Fires and Buildings Resilience", την 21η Οκτωβρίου 2021 και θα ανακοινωθούν πολύ γρήγορα τα αμέσως επόμενα δύο.
Στην πορεία θα γίνουν γνωστά τα ονόματα των ομιλητών, οι ομιλίες και οι χορηγοί του συνεδρίου, όπως επίσης και διάφορες χρηστικού τύπου πληροφορίες για τους συνέδρους.
Ξεκινά η υποβολή εργασιών και παρουσιάσεων, από το εσωτερικό και το εξωτερικό (call for papers), καθώς έχουν ανακοινωθεί και οι θεματικές περιοχές του συνεδρίου. Μπορεί να κατεβάσεις κανείς την πρόσκληση μέσω της ιστοσελίδας του ινστιτούτου στο:
https://elipyka.org/2-synedrio-pyroprostasias-kataskeuwn-elipyka-prosklisi-ypobolis-ergasiwn/

Χτισμένο γύρω στο 1930, με άγνωστη την ακριβή χρονολογία κατασκευής, το σπίτι επί της οδού Μητσαίων 17 φιλοξένησε τρεις γενιές της οικογένειας του πρώτου ιδιοκτήτη. Στην αρχική του μορφή είχε ένα ημιυπόγειο και ένα υπερυψωμένο ισόγειο και περιβαλλόταν από μια κρυφή από το δρόμο αυλή. Χωρίς ιδιαίτερο διάκοσμο, η πρόσοψη διέθετε νεοκλασικά στοιχεία, όπως τη δίθυρη ξύλινη πόρτα της κεντρικής εισόδου με τους φεγγίτες της, τις κορνίζες που συνήθως οριοθετούν τους ορόφους οριζόντια, το στηθαίο του δώματος με τα κολωνάκια σε συμμετρία και τις διαδοχικές σκοτίες της πρόσοψης. Οι δύο σιδερένιες αυλόπορτες, εκατέρωθεν της όψης επί της οδού Μητσαίων, με τα έντονα γεωμετρικά σχήματα, στυλιστικά αναφέρονταν στoυς κανόνες της Art Deco.
Πίσω από την κεντρική είσοδο βρισκόταν η συνήθης μαρμάρινη σκάλα, που οδηγούσε στο υπερυψωμένο ισόγειο. Αυτούσια οριοθετημένη μέσα στο χώρο που εξυπηρετούσε ως προθάλαμος, η σκάλα απομονωνόταν από το χωλ του ισογείου με μία τζαμωτή εσωτερική πόρτα. Η κατοικία είχε την αναμενόμενη ανατομία, με τα υπόλοιπα δωμάτια να είναι τοποθετημένα ακτινωτά στον περίγυρο του κεντρικού χωλ. Στο ισόγειο υπήρχαν ψηλοτάβανοι χώροι κύριας χρήσης και στο υπόγειο μισοσκότεινα δωμάτια με αναρριχώμενες υγρασίες παντού. Εσωτερικά, το μόνο αξιοπαρατήρητο στοιχείο ήταν τα γύψινα ταβάνια με μοτίβα λιτά, γεωμετρικές ροζέτες και καμπυλωτές ακμές. Μία σκάλα ξύλινη, απέριττη και με εμφανή τη φθορά του χρόνου ένωνε τους δύο ορόφους. Στο πλατύσκαλό της η δευτερεύουσα πόρτα οδηγούσε στην πίσω αυλή.
Η αυλή του σπιτιού ήταν απολύτως αφρόντιστη και η βλάστηση δεν επέτρεπε την πρόσβαση ούτε την περιήγηση στον περιβάλλοντα χώρο. Στην προέκταση της αριστερής αυλόπορτας του οικοπέδου έστεκε ένα παράσπιτο, το οποίο προφανώς είχε τη χρήση γκαράζ την εποχή που χτίστηκε η κατοικία. Σήμερα όμως θα χαρακτηριζόταν εκτός κλίμακας γι’ αυτή τη χρήση.


Το ζητούμενο του έργου ήταν, με την προσθήκη ενός ορόφου και μετά από ριζική ανακαίνιση, αυτή η κατοικία να στεγάσει μια σύγχρονη πολυμελή οικογένεια. Ο νέος όροφος θα έδινε τη δυνατότητα να μεταφερθούν τα υπνοδωμάτια στον προστιθέμενο όροφο και στο ημιυπόγειο να δημιουργηθούν βοηθητικοί χώροι. Η αυλή θα μπορούσε να αναπνεύσει με κάποιες παρεμβάσεις και με πρόσθεση πρασίνου. Με την προσθήκη του νέου ορόφου όμως τελικά το ακίνητο θα αποκτήσει και το μεγαλύτερο ίσως προτέρημά του, που δεν ήταν προϋπόθεση για το έργο: θα διαθέτει από το νέο δώμα ανεμπόδιστη θέα στο μνημείο της Ακρόπολης.
Στατικά, η πρόταση προϋπέθετε την ενίσχυση της λιθοδομής, ώστε να μπορέσει το υπάρχον οίκημα να φέρει το νέο όροφο. Αυτό επετεύχθη μέσω συρραφών, αρμολογημάτων και ενεμάτων, τα οποία εφαρμόστηκαν σε όλη την υπάρχουσα τοιχοποιία λιθοδομής, με σκοπό τη διαμόρφωση μιας συμπαγούς μάζας, η οποία να συμπεριφέρεται ενιαία κατόπιν αυτών των επεμβάσεων. Οι υπάρχοντες εσωτερικοί τοίχοι οπτοπλινθοδομής επίσης ενισχύθηκαν μέσω οπλισμένου επιχρίσματος με ενσωματωμένο υαλόπλεγμα, πάντα βάσει της στατικής μελέτης. Τέλος ακολούθησε η προσθήκη του ορόφου με φορέα από χαλύβδινα πλαίσια και η πλάκα του νέου δώματος από οπλισμένο σκυρόδεμα.
Δεδομένου ότι οι υπάρχοντες τοίχοι δεν ήταν θερμομονωμένοι και ότι όλοι οι χώροι κατόπιν της ανακαίνισης θα ήταν θερμαινόμενοι, η μηχανολογική μελέτη επέβαλλε την επένδυση των εξωτερικών τοίχων με επιφάνεια θερμομόνωσης. Στην αρχική του μορφή το σπίτι δεν είχε σύστημα θέρμανσης ούτε ήταν συνδεδεμένο με το κεντρικό αποχετευτικό σύστημα της πόλης. Σήμερα, το σπίτι ενδεικτικά διαθέτει ενδοδαπέδιο σύστημα θέρμανσης και δροσισμού, κεντρικό σύστημα κλιματισμού για ψύξη και θέρμανση, σιδερένια κουφώματα με θερμοδιακοπή ειδικού συντελεστή θερμοπερατότητας και άθραυστα τζάμια, κρυφό σύστημα ήχου ενσωματωμένο στις οροφές, φωτισμό τεχνολογίας φωτοδιόδων (LED), ενώ ταυτόχρονα σε όλους τους χώρους προσφέρεται φυσικός φωτισμός και αερισμός. Η κατοικία επίσης διαθέτει σύστημα διαχείρισης αυτοματισμών για όλες τις λειτουργίες του σπιτιού.


Αρχιτεκτονικά ο σκοπός ήταν να αναδειχθεί η υπάρχουσα νεοκλασική οργάνωση των όψεων με την πρόσθεση στοιχείων που θεωρήθηκε ότι είχαν παραλειφθεί, διατηρώντας τη λιτότητα που χαρακτήριζε την αρχική τους μορφή. Εξαιτίας της μηχανολογικής μελέτης, οι όψεις της κατοικίας σήμερα διαθέτουν μία εξ ολοκλήρου νέα εξωτερική επένδυση ακόμη και στα σημεία που αρχιτεκτονικά παρέμειναν ανέγγιχτες. Η βάση του κτιρίου επενδύθηκε με μάρμαρο, καμένο και βουρτσιστό, έως την κορνίζα που συμπίπτει με τη στάθμη του δαπέδου ισογείου, όπως είθισται σε όψεις νεοκλασικού ύφους. Στο μεσαίο τμήμα των όψεων επαναλήφθηκαν οι διαδοχικές οριζόντιες σκοτίες, πάντα σε συνέπεια με το νεοκλασικό ρυθμό. Μασίφ μαρμάρινες κορνίζες φαλτσοκομμένες, επίσης από μάρμαρο Ευβοίας, πλαισιώνουν, όπως έκαναν παλιά οι παραστάδες, τα καίρια ανοίγματα των όψεων.
Οι εξώθυρες και οι αυλόπορτες αντιγράφηκαν και επανατοποθετήθηκαν. Το ίδιο και τα κουφώματα των όψεων, τα οποία επίσης είναι αντιγραφή των αρχικών αλλά κατασκευασμένα από σίδερο. Στα ανοίγματα του υπογείου προστέθηκαν εξωτερικές σιδεριές, επειδή θεωρήθηκε ότι είχε παραλειφθεί από τον αρχικό κατασκευαστή. Ένα μεταλλικό ανθρακί πλαίσιο καλύπτει το σόκορο της τοιχοποιίας σε κάθε άνοιγμα τονίζοντας την αίσθηση του βάθους των παραθύρων. Οι χρωματισμοί και οι επιφάνειες παραπέμπουν σε Μιλανέζικες προσόψεις, με τόνους ήσυχους γκρι και μπεζ από την παλέτα της φύσης και με έντονες υφές.


Εσωτερικά, η ανατομία της κατοικίας διατηρήθηκε αυτούσια και επαναλήφθηκε και στον όροφο, με την εσωτερική σκάλα στην ίδια θέση να φτάνει έως το νέο δώμα από το ημιυπόγειο. Κατακόρυφα μεταλλικά στοιχεία, σε αντικατάσταση των γνωστών κιγκλιδωμάτων, στηρίζουν τα ελεύθερα σκαλοπάτια του κεντρικού κλιμακοστασίου με πατήματα από μασίφ μάρμαρο Διονύσου. Στους κυρίως χώρους του ισογείου και στα υπνοδωμάτια το δρύινο δάπεδο διαδέχεται το λευκό μάρμαρο των χωλ μέσα από τις μαρμαροποδιές των εσωτερικών πορτών. Η παλιά τζαμωτή πόρτα του χωλ αντικαταστάθηκε με μία αντίστοιχη σύγχρονου σχεδιασμού από μέταλλο. Στον ίδιο χώρο, το σχέδιο της παλιάς γύψινης οροφής αντιγράφηκε επακριβώς και κατασκευάστηκε δια χειρός από δρύινο ξύλο. Σε όλους τους υπόλοιπους χώρους, με σκοπό την αναφορά στις καμπυλωτές ακμές των παλιών ταβανιών, κατασκευάστηκαν οροφές με παρόμοιες γλυπτικές καμπύλες από ανάγλυφο επίχρισμα γκρι γρανίτη, που δίνει την αίσθηση της σμιλεμένης πέτρας. Στα λουτρά αφαιρετικής αισθητικής το μωσαϊκό με ένθετο λευκό μάρμαρο επίσης θυμίζει τις διαδεδομένες τεχνοτροπίες της εποχής.

 

Η τεχνική εταιρεία MVRDV παρουσιάζει τα σχέδια ενός κτιρίου γραφείων 11 ορόφων, το οποίο συνδυάζει στρατηγικές αειφορίας high-tech και low-tech. Βρίσκεται κοντά σε μια λίμνη σε μια νέα αναπτυσσόμενη αστική περιοχή στης Σαγκάης και έχει σχεδιαστεί ως ένα από τα πιο πράσινα και πιο έξυπνα βιώσιμα κτίρια της Κίνας.
Από ψηλά, το κτίριο φαίνεται ορθογώνιο σε κάτοψη, αλλά ο όγκος του αναπτύσσεται σε ένα εντυπωσιακό καμπύλο σχήμα, από τη κλιμάκωση των εξωστών στην κύρια όψη του. Οι εξώστες είναι επενδυμένοι με ξύλο, καλύπτονται από φυτά και περιλαμβάνουν έναν προσβάσιμο διάδρομο προς την κορυφή του κτιρίου, ο οποίος παρέχει χώρους στην εταιρεία για να επιδείξει το έργο και την έρευνά της. Μια καμπύλη υπερυψωμένη οροφή, που ακολουθεί το σχήμα των εξωστών, καλύπτει το σύνολο του κτιρίου. Στο νότιο τμήμα, σ' αυτήν την υπερυψωμένη κατασκευή τοποθετήθηκαν ηλιακοί συλλέκτες, ενώ προς βορρά είναι διαπερατή, φιλτράροντας το φως του ήλιου, αλλά επιτρέποντας τη βροχή να φτάσει στις κάτω βεράντες.
Στην πρόσοψη, οι εξωτερικοί τοίχοι αποτελούνται από πτυχωτή διάταξη ηλιακών συλλεκτών και γυαλιού υπό γωνία, για την προστασία του εσωτερικού από το έντονο θερινό ηλιακό φως, επιτρέποντας παράλληλα το χειμερινό ηλιακό φως στους εσωτερικούς χώρους. Στο νότιο άκρο του κτιρίου, αυτοί οι τοίχοι βοηθούν επίσης στην προστασία των εργαζομένων γραφείου από το θόρυβο του κεντρικού δρόμου έξω.
Το κτίριο έχει σχεδιαστεί ως "μηχανή αειφορίας", που έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει μια μεγάλη ποικιλία προκλήσεων τόσο έμμεσα όσο και άμεσα, με λύσεις high-tech και low-tech. Μέσω της επιλογής κατάλληλων υλικών και της ανάλυσης κύκλου ζωής, ο ενσωματωμένος άνθρακας θα είναι 40% χαμηλότερος από ότι σε μια τυπική συγκρίσιμη κατασκευή. Η κατασκευή της στέγης και οι εξώστες βοηθούν στον αποτελεσματικό φυσικό αερισμό. Αυτός ο αερισμός και οι στρατηγικές σκίασης μειώνουν τις απαιτήσεις ενεργειακής κατανάλωσης. Χάρη στα ηλιακά πετάσματα, που έχουν ενσωματωθεί στο σχεδιασμό, το κτίριο θα είναι σχεδόν ενεργειακά ουδέτερο κατά τη λειτουργία του.
Στους εξώστες συλλέγεται βρόχινο νερό για χρήση σε διάφορες λειτουργίες, όπως στις τουαλέτες. Ταυτοχρόνως, χάρη στη φύτευση που εκτείνεται μέχρι τους επάνω ορόφους, παρέχεται βιοποικιλότητα και υγιές εργασιακό περιβάλλον.
Το κτίριο στεγάζει 6.000 m² γραφείων διοίκησης της εταιρείας στα ανώτερα επίπεδα, με θέα τόσο στη λίμνη προς βορρά και στο πάρκο προς νότο, όπως και 9.000 m² εργαστηρίων και γραφείων συνεργασίας στους κατώτερους ορόφους. Στον πρώτο και δεύτερο όροφο υπάρχει ένα ρυθμιζόμενου μεγέθους αμφιθέατρο και ένας εκθεσιακός χώρος, ενώ το ισόγειο διαθέτει μικρά καταστήματα λιανικής και περιλαμβάνει τρεις εισόδους, μια για το κοινό και δύο για τους εργαζόμενους. Στα δύο επίπεδα του υπογείου βρίσκονται μια καντίνα και χώρο στάθμευσης, αλλά και "φυτεμένες οάσεις" χάρη σε ορισμένα κενά που επιτρέπουν την είσοδο στο φως και στον καθαρό αέρα.
Το κτίριο έχει σχεδιαστεί με στόχο να πιστοποιηθεί με την κινέζικη πιστοποίηση βιωσιμότητας "China Green Building Standard: 3-star".

 

 

Τα χαρακτηριστικά του υπάρχοντος χώρου- η επιμήκης αναλογία και ο διαχωρισμός του σε δύο υπό-χώρους- επηρέασαν άμεσα τις βασικές αρχές σχεδιασμού. Επιλέχθηκε ως βασική κατεύθυνση η "ένταση" της προοπτικής βασισμένης στον κεντρικό άξονα οπτικής διαμπερότητας που συνδέει την είσοδο με το ταμείο. Η χειρονομία αυτή εκφράζεται χωρικά μέσα από το σχεδιασμό γραμμικών επίπλων από μάρμαρο τοποθετημένων κατά τη μακρά διάσταση μήκους του χώρου, έναν μαρμάρινο τοίχο-φόντο που παραπέμπει σε "οροσειρά", γραμμικά αναρτώμενα φωτιστικά και όμοιας κατεύθυνσης κρυφό φωτισμό καθώς και από το σταθερό ρυθμό των λεπτών δομικών στοιχείων των κρεμαστρών και των επίπλων έκθεσης. Τα βασικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι το μάρμαρο Νάξου, το σίδερο σε λευκό χρωματισμό και το ξύλο. Η αυστηρή χρωματική παλέτα δύο τόνων λευκού και γκρι "σπάει" από έναν ξύλινο τοίχο έκθεσης υποδημάτων και δοκιμαστικών καθρεπτών που επαναφέρει ένα παραδοσιακό υλικό ως υπόμνηση του τόπου.

Καθώς ο επισκέπτης εισέρχεται στο χώρο, ένα αιωρούμενο τζαμένιο εκθεσιακό έπιπλο εμπνευσμένο από τις συνθετικές αρχές του Μies Van der Rohe τον καλωσορίζει. Η σχέση αιώρησης με τον μαρμάρινο τοίχο που το υποστηρίζει του προσδίδει μια ελαφρότητα ενώ παράλληλα δημιουργεί μια διπλή γραμμική πορεία γύρω του. Η μία πορεία ακολουθεί κατά μήκος τον μαρμάρινο "ορεινό" όγκο-έμμεση αναφορά στο Δελφικό Τοπίο- και η δεύτερη ένα ορθογώνιο επίμηκες έπιπλο-παράθυρο ως έμμεση αναφορά στα fenêtre en longueur του Le Corbusier. Η παραμονή του επισκέπτη στον πρώτο υπο-χώρο συνδυάζει την έκθεση ρούχου σε συνεχή εναλλαγή με αυτή του κοσμήματος και του μικρο-αντικειμένου τα οποία εναποτίθενται στα μαρμάρινα έπιπλα από ιδιοκατασκευή. Ο μαρμάρινος όγκος του ταμείου καθώς και ο κήπος άνωθεν αυτού, στοιχεία που έχουν σχεδιαστεί να είναι πάντοτε ορατά μέσω των ανεμπόδιστων οπτικών φυγών, γίνονται κάδρο-οδηγός για την κίνηση του επισκέπτη έως το βάθος του χώρου.

Έτσι ο επισκέπτης βρίσκεται να διαπερνά ένα "κατώφλι" που σχηματίζεται από δύο σιδερένιες βιβλιοθήκες έκθεσης παπουτσιών και τσαντών. Οι μαρμάρινες πλάκες που λειτουργούν ως βάσεις έκθεσης προϊόντων έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία χτυπητού λαξέματος, δίνοντας την αίσθηση αδρότητας η οποία έρχεται σε αντίθεση με τις υπόλοιπες στιλπνές επιφάνειες. Οι ορθοστάτες στήριξης των βιβλιοθηκών αγκαλιάζουν τον επισκέπτη και σε συνδυασμό με το επίμηκες μαρμάρινο καθιστικό δημιουργούν ένα μεταβατικό χώρο όπου ο πελάτης μπορεί να σταθεί, να επιλέξει το προϊόν που επιθυμεί και να το δοκιμάσει.

Το σενάριο της γραμμικότητας και προοπτικής που υλοποιείται μέσα από κατακόρυφα και οριζόντια ολισθαίνοντα μαρμάρινα επίπεδα και τον γυάλινο ραδινό όγκο καταλήγει και ολοκληρώνεται καθώς ο επισκέπτης τελικά οδηγείται στο δεύτερο υποχώρο όπου "αγκαλιάζεται" από τη χειρονομία της οροφής σε Γ που καταλήγει σε ένα μεταλλικό λεπτεπίλεπτο έπιπλο-κρεμάστρα και τους κατακόρυφους καθρέπτες. Το κινητικό παιχνίδι έντασης μήκους των επιπέδων και βλέμματος έχει ως οπτικό στόχο-κατάληξη το κάδρο του μαρμάρινου ταμείου και του κήπου που στρέφονται κάθετα ως προς την αρχική αξονική διεύθυνση κίνησης.

Ο φωτισμός και η μελέτη του πραγματοποιημένη από τους ADD υποτάσσεται στις παραπάνω αρχές σχεδιασμού και τις ενισχύει καθώς εγκιβωτίζεται ως έμμεσος, ακολουθεί και αγκιστρώνεται ή αναρτάται παρακολουθώντας τη γεωμετρία του χώρου και των κατασκευών. Το γκρι βιομηχανικό δάπεδο αποτελεί τον ουδέτερο καμβά και πεδίο πάνω στο οποίο "πλέουν" τα λευκά μεταλλικά και μαρμάρινα στοιχεία.

 

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.