Το παρόν έργο αφορά την ανακαίνιση ενός διώροφου παραδοσιακού κτιρίου που βρίσκεται εντός του οικισμού των Αρχανών στο Ηράκλειο της Κρήτης. Στόχος ήταν η αποκατάσταση και μετατροπή του κτιρίου σε boutique hotel. Το όνομα του ξενοδοχείου "Οινότροπες" επιλέχθηκε συμβολικά από την ιδιοκτήτρια. Οι "Οινότροπες" σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν οι κόρες του Άνιου, βασιλιά της Δήλου, και της Δωρίππης και εγγονές του θεού Διόνυσου, που τους είχαν δώσει τη μαγική ικανότητα να μετατρέπουν εσαεί το νερό σε κρασί και οτιδήποτε άλλο ήθελαν σε σιτάρι και ελιές. Έτσι, τα δωμάτια του πρώτου ορόφου έχουν τα ονόματα "Οινώ" η γυναίκα που φέρνει το κρασί, "Σπερμώ" η γυναίκα που φέρνει τους σπόρους και "Ελάις" η γυναίκα που φέρνει το λάδι . Στο ισόγειο βρίσκονται οι κοινόχρηστοι χώροι, δηλαδή η ρεσεψιόν – κελάρι, με χώρο καθιστικού και τζάκι, και η τραπεζαρία, και τα άλλα τρία άλλα δωμάτια του ξενοδοχείου, στα οποία δόθηκαν τα ονόματα που αναφέρονται παραπάνω, "Δωρίππη" η σύζυγος του "Άνιου", και το όνομα του γιου του Διόνυσου, «Στάφυλος» καθώς και "Άνιος", δωμάτιο το όποιο σχεδιάστηκε εκτός του κτιριακού συγκροτήματος, ελεύθερο στην εσωτερική αυλή.
Όσον αφορά την αποκατάσταση στόχος ήταν ο σεβασμός στην παραδοσιακή αρχιτεκτονική της περιοχής, έτσι, διατηρήθηκε η δομή του κτιρίου, τα ανοίγματα των παραθύρων και των θυρών καθώς και η διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων σε ό,τι αφορά τα δωμάτια του ορόφου. Στον εσωτερικό σχεδιασμό η προσέγγιση είναι θεματική και διαφορετική σε κάθε δωμάτιο, ναι μεν με σεβασμό στο παραδοσιακό ύφος της περιοχής και του προϋπάρχοντος κτίσματος, αλλά με σύγχρονη απόδοση. Έτσι, τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως,οι καμάρες, τα ξύλινα δοκάρια, τα ξύλινα δάπεδα, τα ξύλινα πατάρια σε χώρους διπλού ύψους, τα τζάκια κλπ, τα φυσικά υλικά όπως τσιμεντοκονία, πέτρα, μέταλλο (με τεχνικές φυσικής οξείδωσης), ξύλο, πωρόλιθος και ακατέργαστο μάρμαρο καθώς και οι ιδιαίτερες custom κατασκευές των επίπλων και των φωτιστικών οι οποίες έχουν σύγχρονη προσέγγιση, όρισαν μια νέα και ιδιαίτερη ταυτότητα στη σύνθεση.
Ο υπαίθριος χώρος του κτιρίου, δηλαδή η εσωτερική αυλή και η βεράντα του ορόφου, φιλοξενούν καθιστικά, τζάκι, το προυπάρχον πηγάδι, το οποίο αποκαταστάθηκε και αναδείχτηκε, την παραδοσιακή βρύση, μεσογειακή φύτευση (ελιά, εσπεριδοειδή, κυπαρίσσια, κληματαριά, αναρριχόμενες τριανταφυλλιές, γιασεμιά και βότανα) που σε συνδυασμό με τον ατμοσφαιρικό φωτισμό δημιουργούν χώρους υπαίθριας χαλάρωσης με ιδιωτικότητα από το εξωτερικό περιβάλλον για τους ενοίκους τους συγκροτήματος.

 

Το παρόν έργο αφορά στη δημιουργία ενός σύγχρονου πολυχώρου ευεξίας που οργανώνεται σε δύο επίπεδα. Στόχος της πρότασης είναι η άρθρωση διαφορετικών χρήσεων σε μια ενιαία αρχιτεκτονική εμπειρία μέσω της ροϊκής διαμόρφωσης του εσωτερικού, που εκφράζεται με την αλληλεπίδραση των υλικών στοιχείων και του φωτός.
Η είσοδος γίνεται σε χώρο διπλού ύψους με κρεμαστά φωτιστικά, όπου μια ημικυκλική καμπύλη επιφάνεια από πολυκαρβονικά φύλλα επιτελεί μια υποδεκτική χειρονομία. Στην περιοχή του καταστήματος, οι επιμήκεις πάγκοι, τα γραμμικά φωτιστικά στην οροφή και τα ράφια που τρέχουν σε όλο το μήκος του τοίχου, ενισχύουν την οριζοντιότητα του χώρου, προσδίδοντας κίνηση και βάθος. Στο τέλος της αίθουσας ο χώρος πλαταίνει μέσω μιας ακόμη καμπύλης, για να περιλάβει το καθιστικό και την κουζίνα. Εκεί, το φυσικό φως εισέρχεται μέσα από φεγγίτες στην επικλινή μεταλλική στέγη, ενώ μια κολώνα επενδυμένη με καθρέπτη διαταράσσει ελαφρώς το οπτικό πεδίο, ώστε να εξασφαλιστεί η εντύπωση της χωρικής συνέχειας.
Το χρώμα που επικρατεί είναι το φωτεινό λευκό. Η επιλογή των υλικών έγινε με τρόπο τολμηρό, δημιουργώντας ομαλές διαβαθμίσεις στους τόνους, αλλά έντονες αντιθέσεις στις υφές. Στιλπνά υλικά, όπως η εποξειδική βαφή και το ανοξείδωτο ατσάλι εναλλάσσονται με τραχιές επιφάνειες, όπως το χώμα και ο σοβάς, καθώς η ελαφριά, κυματοειδής πλαστική επιφάνεια αντιπαρατίθεται στον λείο και βαρύ μαρμάρινο όγκο. Το φως αντανακλάται, διαθλάται ή απορροφάται σε ποικίλους συνδυασμούς, καθώς το φυσικό στοιχείο κατά μήκος των ορίων της αίθουσας μαλακώνει διακριτικά την περίμετρο και εντείνει την σχέση μεταξύ συνθετικού και οργανικού.

Το πολυτελές "Castro Hotel Syros", ένα κυκλαδίτικο στολίδι, άνοιξε τις πόρτες του για να φιλοξενήσει από τον Απρίλιο του 2022 τους επισκέπτες του σε μια ξεχωριστή εμπειρία πολυτελούς διαμονής και ευδαιμονίας. Το πεντάστερο ξενοδοχείο βρίσκεται σε ιδανική τοποθεσία στην καρδιά της Ερμούπολης σε ένα υπέροχο ιστορικό κτίριο που χτίστηκε το 1857 από τον Γεώργιο Χατζή Γκρέκα, έναν διάσημο Έλληνα αρχιτέκτονα της εποχής και οι πολύχρωμες οροφές του είναι ζωγραφισμένες από Ιταλούς καλλιτέχνες δημιουργώντας ένα γοητευτικό θέαμα για να εντυπωσιάσει τους καλεσμένους του αρχικού ιδιοκτήτη του, ενός πλούσιου Ιταλού κτηματία ονόματι Matias Barabino ο οποίος τοποθέτησε τα αρχικά του και το έτος δημιουργίας στο μπαλκόνι του ακινήτου. Το "Castro Hotel Syros" ανακαινίστηκε πλήρως έχοντας τα ιστορικά στοιχεία του προσεκτικά αναπαλαιωμένα, ενώ ο σχεδιασμός και η διακόσμησή του εμπνεύστηκαν από μια αρμονική συγχώνευση ένδοξων κλασικών χαρακτηριστικών και κομψών μοντέρνων πινελιών. Όλα τα δωμάτια και οι σουίτες του ξενοδοχείου διαθέτουν έναν υπέροχο σχεδιασμό και διακόσμηση με εντυπωσιακά σύγχρονα στοιχεία κομψότητας και φινέτσας αρμονικά συνδυασμένα με τη μεγαλειώδη νεοκλασική αρχιτεκτονική. Το πολυτελές ξενοδοχείο διαθέτει επίσης ρεσεψιόν, καθώς και ένα αναζωογονητικό σπα. Τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού, οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το πρωινό, brunch και μεσημεριανό τους στο Aithrio Lounge, έναν ειδικά διαμορφωμένο υπαίθριο χώρο, ενώ το ξενοδοχείο διαθέτει επίσης ένα μοντέρνο εσωτερικό εστιατόριο και wine bar, το "Cellar 1857" το οποίο λειτουργεί όλον τον χρόνο και εντυπωσιάζει με τον μοναδικό του σχεδιασμό και αρχιτεκτονική και τα πολυτελή χειροποίητα έπιπλα του ιδανικά σχεδιασμένα με απόλυτη προσοχή στην κάθε λεπτομέρεια.

Περπατώντας κανείς στο καλντερίμι του χωριού, τον υποδέχεται η νέα κατοικία. Μια ξύλινη λιτή πόρτα οδηγεί στον ανατολικό κήπο όπου βρίσκονται η κύρια είσοδος της κατοικίας καθώς και η ανεξάρτητη είσοδο στον ξενώνα με την πέτρινη στοά.
Η κατοικία αναπτύσσεται περιμετρικά της σκάλας ακολουθώντας την ροή των χαράξεών της. Ο πέτρινος θόλος που δημιουργείται στην βάση της σκάλας διαχωρίζει τους βοηθητικούς χώρους καθώς και τον ξενώνα από το υπόλοιπο σπίτι. Ο διαχωρισμός γίνεται και αισθητικά κατανοητός από την υλικότητα που σταδιακά αλλάζει οδηγώντας εσωτερικά από τον κυρίως χώρο της εισόδου στον ξενώνα .
Στον όροφο βρίσκει κανείς τα υπνοδωμάτια τα οποία απολαμβάνουν την ομορφιά της ανοικτής στέγης καθώς και τα πατάρια τους με την θαλπωρή που προσφέρουν κατά την χρήση τους, ιδιαίτερα στα παιδιά της οικογένειας.
Τα γωνιακά παράθυρα της κουζίνας και του ενός υπνοδωματίου ανοίγουν την κατοικία στην ανατολή με θέα το χωριό και το Πήλιο, ενώ τα υπόλοιπα ανοίγματα προσκαλούν τους χρήστες να απολαύσουν την απρόσκοπτη θέα προς τον Βόλο και τον Παγασητικό.
Χαρακτηριστική είναι η ξύλινη πέργκολα – μπαλκόνι, η οποία δημιουργεί το ¨μεταίχμιο¨ μεταξύ του εξωτερικού και εσωτερικού χώρου στεγάζοντας το υπαίθριο καθιστικό του ισογείου, και προλογίζοντας την νότια αυλή της κατοικίας.
Ο χώρος του υπαίθριου στεγασμένου, παραδοσιακού πέτρινου φούρνου αποτελεί μια γωνιά απόλαυσης, οπτικής, γευστικής αλλά και ακουστικής καθώς τα αηδόνια που κατοικούν στο, παράπλευρο της αυλής, ρέμα είναι πάντα πρόθυμα να συντροφεύσουν τον χρήστη με το τραγούδι τους. Η φύτευση στους εξωτερικούς χώρους, οι παραδοσιακές λεπτομέρειες που έχουν ενταχθεί στον πέτρινο όγκο της κατοικίας αλλά και η τοποθέτηση του στο ανάγλυφο του εδάφους, εντάσσουν την κατοικία αρμονικά στο οπτικό σύνολο του οικισμού, προσθέτοντας στην φυσική εξέλιξή του.

 

Τοποθετημένη δίπλα στο νερό, στα σύνορα Δανίας και Γερμανίας, η εξοχική κατοικία "Fjord Boat House" των Norm Architects εδράζεται πάνω σε μια βάση από ακατέργαστο σκυρόδεμα. Το βατό, φυτεμένο δώμα με τους φεγγίτες, ενσωματώνεται απόλυτα με το φυσικό τοπίο. Το ξύλο επικρατεί ως υλικό, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά. Η δυναμική πρόσοψη από μαύρη ξυλεία, παραχωρεί τη θέση της σε πιο ανοιχτούς, μαλακούς δρύινους τόνους στους εσωτερικούς χώρους. Μία κλίμακα από χειροποίητα κεραμικά τούβλα συνδέει τη βεράντα με το εσωτερικό του σπιτιού και μετατρέπεται σε ένα μοναδικό, ιδιαίτερο αλλά και παραδοσιακό στοιχείο.

Η κουζίνα είναι κατασκευασμένη εξολοκλήρου από ξύλο βελανιδιάς. Η ξύλινη, μασίφ επένδυση των τοίχων και της οροφής, το ενιαίο υλικό στο δάπεδο, αλλά και τα έπιπλα –σχεδιασμένα από τους αρχιτέκτονες και κατασκευασμένα με υλικά υψηλής ποιότητας– δημιουργούν ένα χώρο λιτό, κομψό και με μία αίσθηση πολυτέλειας, που έρχεται σε αντίθεση με τον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο.

Σε άμεση επαφή με τον κύριο χώρο της κατοικίας υπάρχουν δύο υπνοδωμάτια, που έχουν δημιουργηθεί μέσα σε άνετες κόγχες με επένδυση ξύλου βελανιδιάς. Κάθε κόγχη καλύπτεται από ένα μεγάλο φεγγίτη, που επιτρέπει την οπτική είσοδο του φυσικού περιβάλλοντος στο εσωτερικό, καθώς προσφέρει φυσικό φωτισμό αλλά και θέα του ουρανού και των δέντρων. Η οργανική σχεδίαση των δωματίων προσφέρει μία αίσθηση θαλπωρής και άνεσης.

 

Το έργο είναι αποτέλεσμα ριζικού σχεδιασμού νεόδμητου διαμερίσματος εμβαδού 120 m2. Οι ιδιοκτήτες επιθυμούσαν τη διαρρύθμιση του διαμερίσματος ώστε να είναι λειτουργικός ο χώρος και να αποπνέει αισθητική ηρεμία και γαλήνη, να εκφράζει την προσωπικότητα τους και να καλύπτει τον τρόπο ζωής και τις ανάγκες τους.
Για τον λόγο αυτό επιλέχθηκαν καθαρές - minimal γραμμές, φυσικά υλικά και η απουσία οποιασδήποτε επιτηδευμένης αρχιτεκτονικής φόρμας. Ο συνδυασμός όλων αυτών γέννησε μια σύνθεση απλή και οικεία, μορφοποιώντας έναν ζεστό χώρο, ένα ουδέτερο και διακριτικό σκηνικό , ικανό να αφήσει ζωτικό χώρο στους ιδιοκτήτες να εκφραστούν και να ζήσουν εντός αυτού. Ένα σύγχρονο «δοχείο» ζωής.
Έχοντας αναλάβει το σχεδιασμό, την επίβλεψη και την κατασκευή, ο αρχιτέκτονας αποφάσισε χωρίς να θυσιάζεται η λειτουργικότητα στο βωμό της αισθητικής, τη δημιουργία μιας αλληλουχίας άνετων χώρων που εξυπηρετούν τις καθημερινές ανάγκες της οικογένειας.
Στους κοινόχρηστους χώρους επιλέχθηκε η ροϊκή σύνδεσή τους, δημιουργώντας μια ενιαία σάλα καθιστικού – τραπεζαρίας και κουζίνας. Τα υλικά και οι υφές έχουν αυστηρά φυσικό λεξιλόγιο. Στη λογική αυτή της ενοποίησης των χώρων, επιλέχθηκε το πλακίδιο που αποπνέει την αίγλη του ξύλινου δάπεδου σε φυσική απόχρωση καρυδιάς, να καλύψει το σύνολο του δαπέδου του καθιστικού και να συνδυαστεί με το πλακίδιο σε γκρι απόχρωση και υφή φυσικής πέτρας για το διάδρομο και το χώρο της κουζίνας. Οι τοίχοι χρωματίστηκαν σε μια απαλή και θερμή απόχρωση του γκρι. Σε αντίθεση με αυτό τον ουδέτερο χρωματισμό που καλύπτει το σύνολο των κοινόχρηστων χώρων της κατοικίας τα μεταλλικά στοιχεία του χώρου όπως η κουζίνα, το προφίλ του τζακιού και τα φωτιστικά, είναι γκρι ανθρακί. Η αντίθεση αυτή δημιουργεί μια ενδιαφέρουσα διαλεκτική σχέση που προσδίδει μια ασκητική πολυτέλεια στο χώρο , ενώ εντείνεται ακόμα περισσότερο με τα μασιφ ξύλινα τραπέζια, και τα ράφια.
Η τραπεζαρία σχεδιάστηκε ώστε να συγκεραστούν αρμονικά οι ανακατασκευασμένες βιεννέζικες καρέκλες με ένα σύγχρονο τραπέζι σε σχήμα έλλειψης. Ο χώρος στέφεται από ένα κυρίαρχο φωτιστικό οροφής που συνδυάζει τη ζεστασιά του ξύλου περιβεβλημένο από ένα κομψό κέλυφος μετάλλου. Τη σύνθεση ολοκληρώνει ο μπουφές από ξύλο καρυδιάς με τις ειδικά σχεδιασμένες λεπτομέρειες του όπως ο κυκλικός ψάθινος δίσκος στην όψη του να αποτελεί συνδετικό κρίκο με τις καρέκλες.
Στο λουτρό, στους τοίχους επιλέχθηκε ένα πλακίδιο με matt υφή και αίσθηση πατητής τεχνοτροπίας και στο δάπεδο επιλέχθηκαν πλακίδια τύπου ξύλινου δάπεδου σε φυσική απόχρωση καρυδιάς. Ένα παιχνίδισμα που κατευθύνει το βλέμμα και επιλεκτικά τονίζει γεωμετρίες κ σημεία. Σε αντίθεση με το παιχνίδισμα στην τονική κλίμακα από το λευκό στο μαύρο, οι πάγκοι γίνονται από δρύιν, δίνοντας μια πιο φυσική και οικεία αύρα στο χώρο.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως ο τομέας των ανακατασκευών παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς αποτελεί ένα απαιτητικό πεδίο όπου ο αρχιτέκτονας καλείται να δοκιμάσει πραγματικά τα όρια των δεξιοτήτων του. Η «αναγέννηση» κελυφών, ειδικά μέσα από μικρής ή μεγαλύτερης κλίμακας παρεμβάσεις καθιστά το κτιριακό απόθεμα ικανό να στεγάσει τις σύγχρονες επιταγές του τρόπου ζωής.

 

Υπνοδωμάτιο διαμερίσματος σε ανοιχτή διάταξη με το μπάνιο.
Φωτογραφία: Γιώργος Μεσσαριτάκης

Τα δάπεδα από μωσαϊκό σύγχρονης τεχνολογίας δημιουργήθηκαν αποκλειστικά για το έργο "Ogarden", ενώ συνδιαλέγονται αρμονικά με τις εξωτερικές περσίδες σκίασης.
Φωτογραφία: Γιώργος Μεσσαριτάκης

Το βεστιάριο του υπνοδωματίου διαχωρίζεται με αλλαγή δαπέδου και ημιδιαπερατό ξύλινο χώρισμα.
Φωτογραφία: Βασίλης Ζούπας

Οι σταθερές κατακόρυφες περσίδες με στήριξη από μεταλλικούς πίρους, κατασκευάστηκαν από λευκό σκυρόδεμα νέας τεχνολογίας με μαρμαροψηφίδα Νάξου και Τήνου.
Φωτογραφία: Γιώργος Μεσσαριτάκης

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.