"Xerolithi" μια κατοικία σαν ξερολιθιά, στη Σέριφο

Ο βασικός στόχος της μελέτης ήταν να πειραματιστούν οι μελετητές με μία εναλλακτική μορφή πάνω στο κλασικό μοντέλο κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, σεβόμενοι όμως όλα τα επιμέρους στοιχεία, που το απαρτίζουν, με βασικό γνώμονα η παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον να είναι ήπια και το κτίριο να επιδιώξει τη μέγιστη αφομοίωση του μέσα σ' αυτό.
Τον φυσικό περιβάλλοντα χώρο απαρτίζουν η απότομη χωμάτινη και πέτρινη πλαγιά, η άγρια βλάστηση (ξερόχορτα, ακανθώδη φυτά), τα ιδιαίτερα και μεγάλα βράχια και οι ξερολιθιές. Η αφετηρία της μελέτης είναι η ξερολιθιά. Φαντάστηκαν λοιπόν την πρόσοψη της κατοικίας σαν μία τέτοια ξερολιθιά, που να εκτείνεται από τη μία άκρη του γεωτεμαχίου έως την άλλη, με μία ήπια καμπύλη που χορεύει και ελίσσεται. Βγαίνοντας προς τα έξω αποκτά ύψος ενώ παράλληλα δημιουργεί χώρο εσωτερικά. Για να επιτευχθεί αυτό, όλοι οι χώροι τοποθετήθηκαν σε σειρά για να μπορέσουν να δώσουν το μεγάλο μήκος που απαιτείται.
Από τα πιο έντονα στοιχεία της κλασικής κυκλαδίτικης κατοικίας είναι και το δώμα της. Ιδιαίτερα όταν αυτό είναι ορατό λόγο θέσης. Η επόμενη μεγάλη απόφαση ήταν να εξαφανισθεί αυτή η μεγάλη επιφάνεια του δώματος ενοποιώντας το με το υπόλοιπο χωμάτινο και πέτρινο έδαφος. Το δώμα σκεπάζεται με χώμα και θα αναπαραχθεί πάνω σε αυτό το φυσικό τοπίο με την αντίστοιχη βλάστηση. Η συνέχιση της πλαγιάς επάνω στο δώμα γίνεται με εξαιρετικά ομαλό τρόπο. Μάλιστα η χωμάτινη επιφάνεια του δώματος έχει ελαφρά καμπύλη (δεν είναι επίπεδη) και αυτό την αφομοιώνει ακόμα περισσότερο με το τοπίο. Αν εξαιρέσει κανείς τις βατές επιφάνειες (βεράντες και αίθριο) όλο το υπόλοιπο κτίριο είναι αόρατο από την επάνω πλευρά του γεωτεμαχίου και από το δρόμο.
Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό της κυκλαδίτικης αγροτικής κατοικίας είναι η ξύλινη πέργκολα, αποτελούμενη από παχιά, λεία, ξύλινα δοκάρια και κολόνες με επικάλυψη από μπαμπού, όλα στο φυσικό τους χρώμα. Αυτή η κατασκευή εμφανίζεται επίσης στο εσωτερικό του σπιτιού, στην οροφή. Αυτό το συγκεκριμένο στοιχείο χρησιμοποιήθηκε σε όλο το μήκος του κτιρίου, εντός και εκτός. Οι δοκοί φυσικά δεν μπορούσαν να τοποθετηθούν παράλληλα μεταξύ τους, αλλά ακολουθούν την καμπύλη μορφολογία του σπιτιού, όπως οι σπόνδυλοι σε έναν μακρύ νωτιαίο μυελό. Ως αποτέλεσμα, το μπαμπού πλέχτηκε σε ψαροκόκαλο, δημιουργώντας ένα μοναδικό μοτίβο με όμορφες υφές και αποχρώσεις.
Οι πόρτες και τα παράθυρα είναι ξύλινα και απλά και οι κύριοι εξωτερικοί τοίχοι είναι πέτρινοι χωρίς κονίαμα. Και οι δύο αυτές αποφάσεις ακολουθούν το παραδοσιακό στυλ και τεχνική.