Το ιατρείο βρίσκεται στην περιοχή του Αμαρουσίου, καταλαμβάνοντας τον δεύτερο όροφο κτιρίου, ανοιχτής κάτοψης, 150 m2, ακολουθώντας το πολυγωνικό περίγραμμα του οικοπέδου.
Κατά τη μελέτη, καθορίστηκαν οι προγραμματικοί χώροι με σκοπό να εξυπηρετήσουν τις βασικές λειτουργικές καθώς και τις εξατομικευμένες ανάγκες ενός σύγχρονου ιατρείου.
Η υποδοχή και αναμονή τοποθετούνται κεντρικά του χώρου, ενώ εκατέρωθέν τους κατανέμονται οι υπόλοιποι χώροι σε δύο ζώνες λειτουργιών. Στο νότιο προσανατολισμό, τοποθετείται το γραφείο του ιατρού με τον χώρο εξέτασής του, ενώ το κύριο εξεταστήριο επικοινωνεί απ’ ευθείας τόσο με το γραφείο του ιατρού όσο και με το χώρο της αναμονής. Στο βόρειο προσανατολισμό αναπτύσσονται οι υποστηρικτικοί χώροι. Το γραφείο της γραμματείας και ένα δευτερεύον γραφείο σε σειρά. Εν συνεχεία τοποθετείται ο χώρος της κουζίνας, το λουτρό του προσωπικού και το w.c. των ασθενών με πρόσβαση από τον χώρο αναμονής.
Οι δύο ζώνες λειτουργιών επικοινωνούν μέσω ενός εσωτερικού διαδρόμου δίνοντας τη δυνατότητα μιας παράλληλης επικοινωνίας του προσωπικού πέρα από τον βασικό άξονα κίνησης, αυτόν του χώρου της αναμονής. Ο διάδρομος ορίζεται από τον εξωτερικό τοίχο του κτιρίου και από ένα ημιδιάφανο όριο επιτρέποντας στο φως, φυσικό και τεχνητό, να διαχέεται αμφίδρομα στους δύο χώρους.
Ο χώρος συνολικά, αντιμετωπίστηκε ως ένα υπόβαθρο ανάπτυξης εναλλακτικών διαδρομών και πολλαπλών στάσεων. Υποδοχή, Αναμονή, Εξέταση, Κίνηση, Στάση, Αποφυγή, Απομόνωση, Συνάντηση. Οι χωρικές ποιότητες που δημιουργούνται είναι αποτέλεσμα της πολυπλοκότητας που ορίζει ο χειρισμός των ορίων της κάτοψης αλλά και της υλικότητας του χώρου. Με αυτό τον τρόπο το ιατρείο γίνεται θύλακας ετερόκλιτων και παράλληλων δραστηριοτήτων.

Οι χώροι ύπνου ενσωματώνονται οργανικά στη ξύλινη κατασκευή του χώρου του ξενοδοχείου. Οι ξύλινες επιφάνειες από κόντρα πλακέ πεύκης σχεδιάστηκαν με μία υποχώρηση από το κέλυφος από μπετόν, επιτρέποντας στον αέρα να ανακυκλώνεται ελεύθερα πίσω από το ξύλο. Ο συγκεκριμένος σχεδιαστικός χειρισμός είχε ως στόχο την προστασία του ξύλου αλλά και την εκμετάλλευση των ιδιοτήτων του, ως ρυθμιστή της θερμοκρασίας και της υγρασίας του χώρου.
Φωτογραφίες: Spyros Hound Photography

Η εσωτερική διακόσμηση είναι ιδιαίτερα καθοριστική στη διαμόρφωση του νέου χαρακτήρα του ξενοδοχείου. Το φυσικό φως εισβάλλει αβίαστα στο χώρο από τα ανοίγματα της οροφής, τα διάτρητα σύγχρονα καφασωτά και τις πέργκολες και προκαλεί εναλλαγές συναισθημάτων, οικειότητας, ζεστασιάς, χαλαρότητας και ευεξίας.
Φωτογραφίες: Γιώργος Σφακιανάκης

Κυρίαρχο υλικό των κατοικιών είναι το εμφανές ανεπίχριστο σκυρόδεμα που τοποθετείται περιμετρικά του κτιρίου δίνοντας έμφαση στον αστικό χαρακτήρα της κατοικίας. Παρά τα βαριά στοιχεία του σκελετού του το κτήριο αποκολλάται από το έδαφος διατηρώντας την αυτονομία του ως σύστημα κλειστών και ανοιχτών χώρων σε σχέση με τον περιβάλλονται χώρο του χωρίς να είναι αποκομμένο από αυτόν.
Φωτογραφίες: Γιώργης Γερόλυμπος

Η αρχιτεκτονική προσέγγιση στο κατάστημα Zeus+Dione ήταν να δημιουργηθεί ένα σκηνικό για την παρουσίαση των εναλλασόμενων ρούχων και προϊόντων τους. Το σκηνικό αυτό επιτυγχάνεται με την έμφαση στην ταλάντωση ως κίνηση, αλλά και ως έλλειψη βαρύτητας των αντικειμένων, επιδιώκοντας να δώσει "ζωή" στα υφάσματα. Έτσι, μια απλή γεωμετρική παρέμβαση, που αντιστοιχεί σε ένα κατακόρυφο πέτασμα, οργανώνει το χώρο.
Φωτογραφίες: Γιώργης Γερόλυμπος, Παναγιώτης Βουμβάκης

Τα κατακόρυφα ξύλινα στοιχεία στο ξενοδοχείο στην Αλόννησο, εκτός από τη χρήση τους ως περσίδες για το φιλτράρισμα του ήλιου, χρησιμοποιούνται με διαφορετική πύκνωση και πλέξη ως εξωτερικά διαχωριστικά στους εξώστες των δωματίων.
Φωτογραφίες: Alvaro Valdecantos

ΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ


Η υψηλή κατανάλωση ενέργειας των κτιρίων συνδυάζεται και με σημαντική ενεργειακή σπατάλη λόγω ποικίλων αστοχιών στο σχεδιασμό, στην κατασκευή, στη συντήρηση αλλά και στον τρόπο χρήσης και λειτουργίας τους. Ο περιορισμός της κατανάλωσης ενέργειας των κτιρίων αποτελεί σήμερα βασική προτεραιότητα των αναπτυγμένων κοινωνιών. Επιτυγχάνεται μέσω της μείωσης και της βελτίωσης της χρήσης ενέργειας από τα ενεργητικά και παθητικά συστήματά τους.

Καθοριστική συνθετική αρχή στην αναμόρφωση αυτού του εστιατορίου υπήρξε ο συνδυασμός σκουρόχρωμων γκρι μεταλλικών στοιχείων και ξύλινων κατασκευών στο φυσικό τους χρώμα. Η μεταλλική πέργκολα και η κεντρική είσοδος κυριαρχούν σε ένα μοτίβο ασύμμετρης επανάληψης μετάλλων και αποφλοιωμένης λυγαριάς. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκαν επιφάνειες με έντονα τα στοιχεία της ασιατικής κουλτούρας.
Φωτογραφίες: Μίνος Αλχανάτης

Το ML apartment είναι ένα σύγχρονο διαμέρισμα 100 m2 στην Κομοτηνή που σχεδίασε το αρχιτεκτονικό γραφείο Nasia Spyridaki Architecture & Design. Η πρόταση περιελάμβανε αναδιαμόρφωση του εσωτερικού δημιουργώντας νέους χώρους, λειτουργικούς και με υλικά που επιτυγχάνουν μια αίσθηση φιλόξενου και οικείου περιβάλλοντος σε συνδυασμό με καθαρές γεωμετρίες. Το ύφος του βιομηχανικού loft με industrial στοιχεία, αλλά στην πιο "ζεστή" εκδοχή του (cosy) ήταν αυτό που εναρμόνιζε όλα τα παραπάνω και για αυτό το λόγο τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ξύλο, μέταλλο, τουβλάκια και πλακάκια τύπου πέτρας και μωσαϊκού, υλικά που συναντάει κανείς σε βιομηχανικούς χώρους.
Η κεντρική είσοδος οδηγεί άμεσα στους χώρους κυρίας χρήσης της κατοικίας. Το σαλόνι και η τραπεζαρία διαχωρίζονται από τη σύνθεση της τηλεόρασης και το τζάκι δημιουργώντας δύο διακριτούς χώρους, με οπτική ωστόσο επαφή. Η ίδια λογική ακολουθήθηκε και στη διαμόρφωση της κουζίνας, οριοθετώντας μεν με τη διαφοροποίηση του δαπέδου, καθώς το ξύλινο δάπεδο του σαλονιού διαδέχεται πλακάκι με υφή φυσικής πέτρας, ενοποιώντας της δε με το υπόλοιπο σπίτι μέσω ενός γυάλινου διαχωριστικού με μεταλλικό σκελετό.
Στην κρεβατοκάμαρα χρησιμοποιήθηκαν πιο γήινοι τόνοι, παίζοντας με χάλκινους καθρέφτες και τζαμαρίες. Στο playroom οι γκρι τόνοι κυριαρχούν δημιουργώντας ένα πιο αυστηρό βιομηχανικό αποτέλεσμα, που "μαλακώνει" με neon φωτισμό σε θερμή απόχρωση και ξύλινες λεπτομέρειες. Ο ξενώνας είναι το μόνο δωμάτιο του διαμερίσματος που κινείται στους λευκούς τόνους με στόχο να εκπέμπει ρομαντική διάθεση και να διαφοροποιείται από το υπόλοιπο διαμέρισμα. Στο λουτρό δημιουργήθηκαν χωρίσματα έτσι ώστε τόσο το πλυσταριό όσο και το ντους να απομονώνονται από τον υπόλοιπο χώρο με μεταλλικής κατασκευής γυάλινα διαχωριστικά.

Ο χώρος της εισόδου του μουσείου διαμορφώνεται με δύο περιστρεφόμενες μεταλλικές πόρτες. Για την κατασκευή τους επιλέχθηκε λαμαρίνα επεξεργασμένη με λέιζερ κοπής CNC. Η επιλογή του χρώματος στην αρχιτεκτονική σύνθεση των μεταλλικών κατασκευών επιλέχθηκε με στόχο την εναρμόνιση με τη χρωματική παλέτα των φυσικών αποχρώσεων της τοπικής πέτρας, με την οποία κατασκευάστηκε το μουσείο.
Φωτογραφίες: Simone Bossi

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.