Το έργο αποτελείται από δύο βίλες και υπαίθριες εγκαταστάσεις και βρίσκεται στη Σάντα Μαρία, μια φυσικά προστατευμένη χερσόνησο που χαρακτηρίζεται ως "Natura". Στο έργο αυτό η τοπική αρχιτεκτονική συναντά το μινιμαλισμό. Οι βίλες κατασκευάστηκαν στο βορειοανατολικό άκρο της Πάρου, σε κοντινή απόσταση από τη Νάουσα, με θέα τη θάλασσα και τα νησάκια Φόνισσες, Οβριόκαστρο και Κουρονήσι, ενώ στον ορίζοντα αγναντεύει κανείς το γειτονικό νησί της Νάξου. Τοποθετημένο σε κεντρικό σημείο, οι τεράστιες αυλές και οι ευρύχωροι χώροι οδηγούν στο ελεύθερο τμήμα που εκτείνεται ανάμεσα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους.
Το μίγμα αυτό της μινιμαλιστικής και ταυτόχρονα παραδοσιακής κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής, σε συνδυασμό με το μεσογειακό τοπίο, δημιουργεί μια μοναδική ατμόσφαιρα. Ο βασικός αρχιτεκτονικός σχεδιασμός των κατοικιών ήταν η χρήση των υπαρχόντων στοιχείων του γύρω τοπίου, όπως οι φυσικοί βράχοι, η τοπογραφία και το μικροκλίμα του χώρου.
Ακολουθώντας τη σοφία της κλασικής αρχιτεκτονικής, ο σχεδιασμός αγκαλιάζει τη φυσική πλαγιά χρησιμοποιώντας μεγάλες βεράντες, επιτρέποντας την ασύγκριτη θέα στο απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου, που βρίσκεται μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά. Η βόρεια πλευρά ανοίγει στην είσοδο του αίθριου και δημιουργεί εσωτερικές αυλές, προστατευμένες από τον άνεμο, ενώ η ανατολική πλευρά κυριαρχείται από τον χώρο της πισίνας και τις γύρω εγκαταστάσεις αναψυχής δίνοντας στον χρήστη μια ανεμπόδιστη αίσθηση ελευθερίας.
Το συνολικό συγκρότημα αφήνει άθικτο το φυσικό τοπίο καθώς εναρμονίζεται στην τοπογραφία του ανάγλυφου, Προσαρμόζεται στο περιβάλλον και διαλύει τα όρια μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων χώρων, όγκων και κενών, οικοδομής και ανοιχτού χώρου. Οι βίλες και η πισίνα έχουν τοποθετηθεί προσεκτικά στον χώρο, έτσι ώστε να μπορεί κανείς να απολαύσει πλήρως την αμφιθεατρική θέα.
Οι όγκοι χωρίζονται για να δημιουργήσουν προστατευμένες αυλές από τους βόρειους ανέμους. Επιπλέον, συνδυάστηκαν οι λευκοί σοβαντισμένοι όγκοι με τους πέτρινους τοίχους, ώστε να δημιουργηθεί μια φυσική μετάβαση μεταξύ των χώρων σύμφωνα με τη νησιώτικη αρχιτεκτονική.
Όλες οι περιοχές έχουν χειριστεί προσεκτικά προκειμένου να δημιουργηθεί ένα μινιμαλιστικό, αλλά φιλόξενο περιβάλλον. Ο χαρακτήρας του νησιού, με απλές καθαρές γραμμές, χαρακτηρίζει όλους τους χώρους, ενώ λευκοί και γήινοι τόνοι συναντώνται σε αρμονία με το κυκλαδίτικο περιβάλλον. Η οικειότητα και η άνεση αποτέλεσαν τα βασικά στοιχεία στην αρχιτεκτονική ιδέα.

ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ
Η λειτουργικότητα ενός σύγχρονου lobby έγκειται σε διάφορες σχεδιαστικές παραμέτρους, όπως είναι η χωροθέτηση των επί μέρους λειτουργιών και ο προσανατολισμός. Ο επισκέπτης θα πρέπει εύκολα και γρήγορα να αντιλαμβάνεται το πώς μπορεί να κινηθεί μέσα σε ένα lobby και το που θα πρέπει να απευθυνθεί για να εξυπηρετηθεί. Ο άρτιος σχεδιασμός σε συνδυασμό με την κατάλληλη σήμανση θα πρέπει να καθοδηγούν ξεκούραστα και αβίαστα τον επισκέπτη από το επίπεδο του δρόμου στην είσοδο του κτιρίου, στο χώρο του check in και στην πρόσβαση προς τα δωμάτια.

Για κατασκευές με μεγαλύτερες ανάγκες σε ηχομόνωση ή πυροπροστασία, χρησιμοποιούνται συστήματα μεταλλικού σκελετού με διπλό σκελετό και διπλή στρώση γυψοσανίδων. Ενδεικτικά σ’ αυτά τα συστήματα τοποθετούνται γυψοσανίδες 12,5 mm, με ορθοστάτες με απόσταση πλευρών 50 mm και μονή ή διπλή στρώση μονωτικού υλικού (συνήθως πλακών ή πάπλωμα ορυκτοβάμβακα) πάχους 45 mm. Οι δύο σκελετοί, που είναι ανεξάρτητοι, τοποθετούνται συνήθως σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, ενώ ανάμεσα στα στοιχεία του μεταλλικού σκελετού (στρωτήρες, ορθοστάτες) τοποθετείται αφρώδης ηχομονωτική ταινία. Για τη σύνδεση των διπλών γυψοσανίδων χρησιμοποιούνται λωρίδες γυψοσανίδων ή μεταλλικές λωρίδες (που παρέχουν αντοχή σε θλίψη και κάμψη).

Τα πιο διαδεδομένα συστήματα τοιχοποιίας με γυψοσανίδα αποτελούνται από μονό ή διπλό σκελετό, ανάλογα με τις απαιτήσεις ηχομόνωσης και πυροπροστασίας, επάνω στον οποίο τοποθετούνται γυψοσανίδες σε μονή ή διπλή στρώση. Στα συστήματα μονού σκελετού και μονής γυψοσανίδας, οι γυψοσανίδες στερεώνονται εκατέρωθεν του σκελετού, ενώ ενδιάμεσα μπορεί να τοποθετηθεί μονωτικό υλικό, όπως ορυκτοβάμβακας ή πετροβάμβακας. Ενδεικτικά σ’ αυτά τα συστήματα τοποθετούνται γυψοσανίδες 12,5 mm, με ορθοστάτες με απόσταση πλευρών 50 mm και πλάκες ή πάπλωμα ορυκτοβάμβακα πάχους 45 mm.

Η πισίνα μήκους 15m στην πίσω αυλή αυτής της κατοικίας αποτελεί το κυρίαρχο στοιχείο και μπορεί να σκιασθεί πλήρως με ένα οριζόντιο και κάθετο κουβούκλιο. Η πρόσβαση είναι διαθέσιμη απευθείας από την αυλή προς το χώρο υποδοχής και διαθέτει αποδυτήρια και τουαλέτες για τους χρήστες, χωρίς να χρειάζεται να περάσουν από το σπίτι.
Φωτογραφίες: Amit Geron

Το αίθριο αυτής της μονοκατοικίας είναι κλειστό με μια γυάλινη πρόσοψη στη νοτιοανατολική πλευρά του και μία οροφή φεγγίτη, η οποία υποδέχεται τις πρώτες ακτίνες του ήλιου και θερμαίνει το ίδιο και το υπόλοιπο σπίτι κατά τη χειμερινή περίοδο, ενώ μένοντας ανοιχτή, διατηρεί δροσερό το σπίτι το καλοκαίρι. Ένα πλέγμα από ατσάλι ρυθμίζει επίσης την ποσότητα του ηλιακού φωτός και τον εξαερισμό, ενώ το δέντρο γκουάβα στο κέντρο δίνει μία αίσθηση γλυπτού, δίνοντας φρούτα το καλοκαίρι και μια ωραία σκιασμένη περιοχή.
Φωτογραφίες: Camila Cossio

Κατά την είσοδο σε αυτή τη μονοκατοικία, ο χώρος σταδιακά μεταμορφώνεται. Αρχικά το φυσικό φως υποδέχεται τον επισκέπτη και καθώς προχωράμε σε έναν σχετικά μικρό χώρο, ο χώρος αυτός όλο και μεγαλώνει, δημιουργώντας το χώρο υποδοχής και κατευθύνοντας αμέσως το βλέμμα στις σκάλες, οι οποίες οδηγούν τελικά στον πρώτο όροφο όπου ο ιδιοκτήτης έχει τη δική του γκαλερί.
Φωτογραφίες: JAG Studio

Στην ανακαίνιση του καταστήματος του Maison Margiela στο Λονδίνο έχουν προστεθεί τοίχοι από υφαντικές φόρμες, οι οποίοι αντικατοπτρίζουν τις τεχνικές κατασκευής ενδυμάτων της μάρκας. Στο κατάστημα επικρατεί μια απαλή τονικά χρωματική παλέτα, με το λευκό να κυριαρχεί τους γύψινους τοίχους και τις οροφές να διατηρούν το φυσικό τους φινίρισμα, σε συνδυασμό με τα δάπεδα και τα φωτιστικά από τραβερτίνη.
Φωτογραφίες: Henry Bourne

Μία νεοκλασική κατοικία, στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου στην Κρήτη, αναδιαμορφώθηκε, προκειμένου να στεγάσει το εστιατόριο "Merastri". Ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία, που συνδέονται με την ισχυρή ιστορία του διατηρητέου κτιρίου, διατηρούνται και αναδεικνύονται μέσω μίας εκλεκτικής προσέγγισης. Τα διακοσμητικά πλαίσια των ανοιγμάτων, οι ψηλοτάβανοι χώροι και τα γεωμετρικά μοτίβα στα δάπεδα προβάλλουν την ιστορικότητα του κτιρίου και αναδεικνύουν τη διαχρονικότητα του χώρου.
Η αρχιτεκτονική προσέγγιση λαμβάνει σκηνογραφικό χαρακτήρα, προβάλλοντας το παρελθόν του κτιρίου υπό ένα σύγχρονο πρίσμα. Τα νέα στοιχεία ενσωματώνονται ομαλά στο αρχιτεκτονικό υπόβαθρο της δεκαετίας του 1930. Χειροποίητα φωτιστικά οροφής συνδυάζονται με επιτοίχια φωτιστικά, ειδικά σχεδιασμένα για το συγκεκριμένο έργο, ενώ το δάπεδο διατηρήθηκε και συντηρήθηκε, με στόχο την αποκατάσταση στην αρχική του μορφή. Το κυκλικό τζάκι κυριαρχεί στο κέντρο του χώρου, ως μία εννοιολογική μεταφορά της "εστίας".
Το ξύλο συνδυάζεται με μεταλλικά στοιχεία έντονου γεωμετρικού χαρακτήρα και λεπτομέρειες από χαλκό, ενώ η διαφάνεια του γυαλιού συνδιαλέγεται με την εμφανή πέτρα στους τοίχους. Στόχος του σχεδιασμού ήταν ο αναδιαμορφωμένος χώρος να αποπνέει κομψότητα, σύγχρονη αισθητική αλλά και οικειότητα, ενσωματώνοντας στοιχεία ενός παραδοσιακού χώρου εστίασης.

Ένα σύγχρονο ασιατικό εστιατόριο βρίσκει στέγη σε ένα διατηρητέο κτίριο πρώην κλωστοϋφαντουργίας, εκατό χρόνια έπειτα από την ανέγερσή του, και η αρχιτεκτονική πρόταση καλείται να συνδυάσει τις αρχές της αποκατάστασης με την ταυτότητα της νέας χρήσης.
Το "ειδικό βάρος" του διατηρητέου κτιρίου, καθώς και τα χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν την ιστορικότητά του, παραμένουν αισθητά και άμεσα αναγνωρίσιμα. Οι εξωτερικές όψεις αποκαθίστανται στην αρχική τους μορφή, ενώ στο εσωτερικό -ισόγειο, υπόγειο και πατάρι- οι σύγχρονες παρεμβάσεις στο αρχικό κέλυφος καθίστανται σκοπίμως ευκρινείς. Ο χώρος του ισογείου διατηρείται διαμπερής και συνεχής, με κουζίνα που οργανώνεται γύρω από κεντρική νησίδα με "ανοιχτές" εστίες και άλλες απαραίτητες συσκευές, ενώ διατηρείται και η αρχική μεταλλική σκάλα προς το πατάρι. Η διαρρύθμιση του χώρου των τραπεζοκαθισμάτων ακολουθεί επίσης την αρχιτεκτονική του αρχικού εσωτερικού, με αυστηρή συμμετρία και αξονικότητα στον ελεύθερο κεντρικό χώρο του ανοιχτού εξώστη.
Η ταυτότητα της νέας χρήσης συμφωνεί απόλυτα με τις επιλογές της αποκατάστασης, με αναφορές σε ένα πρότυπο με απλοποιημένα στοιχεία ανεπιτήδευτης ασιατικής κουλτούρας. Ο σχεδιασμός είναι λιτός, γραμμικός, ισχυρά γεωμετρικός, χωρίς περιττά στοιχεία διακόσμησης. Ωστόσο, τα επί μέρους στοιχεία αποδίδουν στο χώρο μια συγκρατημένη "ποπ" αισθητική, που αντισταθμίζει την αυστηρότητα της ατμόσφαιρας και δημιουργεί χαλαρό κλίμα για φαγητό και συζήτηση. Σε αυτά ανήκουν η νέον επιγραφή, η οποία διαχωρίζει αντιληπτικά την κουζίνα από το χώρο πελατών, τα χαρακτηριστικά διάτρητα μοτίβα των σταθερών διαχωριστικών και οι διάσπαρτες πορτοκαλί λεπτομέρειες.
Η ατμόσφαιρα προδιαθέτει τους επισκέπτες για περισσότερη επικοινωνία και άνετη συμπεριφορά, αφού μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στην ιδιωτικότητα που προσφέρουν οι πλευρικές σειρές τραπεζοκαθισμάτων και στο πιο δημόσιο χαρακτήρα του κεντρικού μπαρ. Οι ανοιχτόχρωμοι χρωματικοί τόνοι συνδυάζονται με ενδιάμεσους θερμούς τόνους σε στοιχεία της επίπλωσης, ενώ ο φωτισμός, θερμός και στοχευμένος, υποστηρίζει τις βασικές αρχιτεκτονικές επιλογές. Όσον αφορά στις λεπτομέρειες, οι φυσικές υφές στην τεχνοτροπία των τοίχων και στα ανεπεξέργαστα διάτρητα κεραμικά τούβλα των στοιχείων επίπλωσης, επιτρέπουν μια δεύτερη ανάγνωση του χώρου από κοντά.

Σελίδα 1 από 7

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.