Η εξοχική κατοικία βρίσκεται στην κορυφή μιας πλαγιάς κατάφυτης με ελαιόδεντρα, έχοντας πανοραμική θέα στον Αργολικό κόλπο, τις Σπέτσες και τα νησάκια Πλατειά και Ψιλή.
Το σπίτι εντάσσεται ήπια στη γαλήνια πελοποννησιακή γη, ενώ όλοι οι χώροι του απολαμβάνουν την εντυπωσιακή θέα της θάλασσας και του φυσικού τοπίου. Η κατοίκηση του υπαίθριου χώρου απετέλεσε μία εξίσου σημαντική παράμετρο του σχεδιασμού και επιτυγχάνεται μέσω της κατάργησης των ορίων μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων, προσφέροντας μια ξεχωριστή εμπειρία κατοίκησης πλήρως προσαρμοσμένη στο Μεσογειακό τρόπο ζωής. Ακολουθώντας τις αρχές της μεσογειακής αρχιτεκτονικής το σπίτι εμπλέκεται σε ένα παιχνίδι φωτός-σκιάς, εσωτερικού-εξωτερικού.
Λόγω του ιδιαίτερου σχήματος του οικοπέδου, η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα. Το ισόγειο ανοίγεται νοτιοανατολικά στη θέα της θάλασσας ενώ στα βορειοδυτικά εισχωρεί στο βράχο, όπου διαμορφώνεται η είσοδος της κατοικίας.
Ένας λοξός πέτρινος τοίχος ορίζει δυναμικά την πορεία προς την είσοδο, ενώ παράλληλα προστατεύει τους ιδιωτικούς χώρους του σπιτιού. Μεγάλα συρόμενα ανοίγματα, που καταλαμβάνουν όλο το ύψος των χώρων διημέρευσης – καθιστικό, κουζίνα, τραπεζαρία - αποκαλύπτουν την εντυπωσιακή θέα στη θάλασσα.
Οι εσωτερικοί χώροι διημέρευσης επεκτείνονται εξωτερικά. Η πισίνα και μια ανοιχτή βεράντα με χτιστά καθιστικά που εκτείνονται παράλληλα σε όλο το μήκος του καθιστικού. Στην δυτική πλευρά, ένας προστατευμένος υπαίθριος χώρος, σκιασμένος με καλαμωτές, συμπληρώνει οπτικά και λειτουργικά τον χώρο εστίασης.
Ο όροφος εμφανίζεται ως ένας στενόμακρος όγκος, τοποθετημένος κάθετα ως προς το ισόγειο. Ο όγκος υποχωρεί προς τα πίσω δημιουργώντας μια μεγάλη βεράντα, η οποία προσφέρει πανοραμική θέα προς τη θάλασσα και τους γύρω λόφους. Δύο επιπλέον υπνοδωμάτια με τα μπάνια τους οργανώνονται σε αυτό το επίπεδο ενώ τα μικρότερα ανοίγματα των χώρων καδράρουν επιλεκτικά τη θέα.

Το Ring House βρίσκεται στη νότια ακτή της Κρήτης, μόλις 165 ναυτικά μίλια από την έρημο της Σαχάρας. Δύο δοκάρια από εμφανές σκυρόδεμα δημιουργούν έναν δακτύλιο, ακολουθώντας περιμετρικά τη μορφολογία του εδάφους στην κορυφή ενός λόφου. Ο δακτύλιος δημιουργεί ζώνες σκίασης, διαμπερώς αεριζόμενους εσωτερικούς χώρους, επιφάνειες για ηλιακούς συλλέκτες και προστατεύει έναν εσωτερικό κήπο με ποικιλία εσπεριδοειδών και βοτάνων. Ο σχεδιασμός της κατοικίας και του άμεσου περιβάλλοντός της διαμορφώνει ένα μικρόκλιμα, μια όαση μέσα σε ένα έντονα όμορφο μα σωματικά απαιτητικό τοπίο.
Σε ευρύτερη κλίμακα, ο σχεδιασμός του Ring House είναι μια προσπάθεια αποκατάστασης του φυσικού τοπίου, το οποίο στο παρελθόν είχε κακοποιηθεί από την τυχαία και ανεπίσημη χάραξη δρόμων. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής το υλικό της εκσκαφής χρησιμοποιήθηκε για την ανάκτηση της αρχικής μορφολογίας του εδάφους. Επιπλέον, έγινε συστηματική καταγραφή και χαρτογράφηση της φυσικής χλωρίδας προκειμένου να αποτυπωθούν οι κυρίαρχοι βιότοποι στις διάφορες πλαγιές του οικοπέδου. Την άνοιξη, πριν από την έναρξη της κατασκευής συλλέχθηκαν επί τόπου σπόροι που καλλιεργήθηκαν και πολλαπλασιάστηκαν σε θερμοκήπιο. Το πλεόνασμα των σπόρων χρησιμοποιήθηκε για την αναγέννηση της χλωρίδας πάνω από τα σημάδια του δρόμου.

Στην πεδιάδα Paradise της Αριζόνα των ΗΠΑ, η εντυπωσιακή κατοικία "Dancing light" συνδυάζει το άπλετο φυσικό φως, τα εγχώρια υλικά, την απέραντη θέα, αλλά και τη σχεδιαστική και κατασκευαστική ποιότητα. H χρήση του χώματος ως δομικού στοιχείου, η ιδιαίτερη στέγη και ο ρόλος του φωτός στη σύλληψη, τη σύνθεση, το σχεδιασμό αλλά και το βίωμα του χώρου, είναι κάποια από τα στοιχεία που καθιστούν αυτήν την κατοικία μοναδική. Οι χώροι της εκτείνονται σε έναν όροφο, με υπαίθριους χώρους και κήπους προσαρμοσμένους στο ξηρό ζεστό κλίμα της περιοχής, όπως και στην ιδιαίτερη γεωλογία της.
Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός
Ο παθητικός σχεδιασμός περιλαμβάνει την οργάνωση της κυρίως κατοικίας γύρω από ένα αίθριο, τη χρήση φυσικών υλικών της περιοχής, όπως το χώμα, την εκμετάλλευση του φυσικού φωτισμού και αερισμού, τη σκίαση των ανοιγμάτων.
Όπως φαίνεται στην κάτοψη, το καθιστικό και η κουζίνα "ανοίγουν" με μεγάλα υαλοπετάσματα προς το αίθριο και την πισίνα, προσφέροντας μια έντονη σύνδεση με τον περιβάλλοντα χώρο. Ένας βασικός διάδρομος ενώνει την είσοδο και το γκαράζ με τις τρεις ακόμη πτέρυγες, που περικλείουν το αίθριο, το γραφείο με τους βοηθητικούς χώρους, το κεντρικό υπνοδωμάτιο με το πολύ ιδιαίτερο μπάνιο με τον εσωτερικό κήπο και τον ξενώνα.
Το στοιχείο που κάνει αυτήν την κατοικία να ξεχωρίζει είναι η οροφή της. Μια πολύ έντονη μορφή, με δύο πρισματικά "φτερά", με κλίσεις που δημιουργούν διαφορετικά ύψη στους χώρους. Ένα χωροδικτύωμα από δοκούς, που σχηματίζουν εκατέρωθεν τριγωνικές επιφάνειες με διαφορετική κλίση η κάθε μια. Αυτές επενδύονται με κόντρα πλακέ και τελικά με λωρίδες ξύλου και μέταλλο. Όλες οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις και τα φώτα έχουν εγκιβωτιστεί σε εσοχές αυτής της κατασκευής, αλλά και στο εσωτερικό της, αφήνοντας χωρίς διακοπές τη μορφή και τα υλικά της. Μεταλλικές κολώνες στηρίζουν αυτήν την οροφή στο φέροντα οργανισμό, δίνοντας την αίσθηση ενός γιγάντιου γλυπτού ή ενός σύννεφου, που ίπταται. Τα κενά ανάμεσα στις οροφές και στα τοιχία σκυροδέματος η συμπυκνωμένης γης χρησιμοποιούνται για τη διάχυση φυσικού φωτός στο χώρο, αλλά και για τη μηχανική κυκλοφορία του αέρα.
Σύμφωνα με τους αρχιτέκτονες: "Θυμίζει γλυπτό και καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στην επιβλητικότητα και την οικειότητα. Εξασφαλίζει χαμηλό ύψος στους εσωτερικούς χώρους, αλλά εξωτερικά υψώνεται πολύ έντονα, κάνοντας το τέλειο φόντο με τα εντυπωσιακά βουνά που το περιβάλλουν και δίνοντας μια δραματικότητα στον τρόπο που βιώνεται ο χώρος".
Δεύτερο πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης κατοικίας είναι η χρήση της συμπιεσμένης γης ως δομικού στοιχείου. Υπάρχουν διάφορες τεχνικές κατασκευής με πηλό, η τεχνική όμως, που εφαρμόζεται στη συγκεκριμένη κατοικία είναι η τεχνική χυτού μονολιθικού τοίχου μέσα σε καλούπια (χυτός πηλότοιχος), σε συμπυκνωμένες στρώσεις. Το μείγμα αποτελείται από χώμα της περιοχής και 5-10% τσιμέντο. Αυτή η προσθήκη παίζει σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της θλιπτικής αντοχής της τοιχοποιίας. Το σχετικά στερεό μείγμα χύνεται σε καλούπια και πιέζεται με μαδέρια για αρκετή ώρα. Η διαδικασία είναι χρονοβόρα, αλλά η αφαίρεση του ξυλότυπου, αποκαλύπτει ένα όμορφο δομικό στοιχείο με γλυπτικό χαρακτήρα και χρωματική ποικιλία που ενσωματώνεται τέλεια με το περιβάλλον. Η συγκεκριμένη τεχνική αποτελεί αρχαία παραδοσιακή κατασκευαστική τεχνική στην περιοχή της Αριζόνα και συναντάται κυρίως στις αρχαίες πόλεις των ιθαγενών ινδιάνων Ηohokom.
Εκτός από τη συμπιεσμένη γη, έχει χρησιμοποιηθεί μέταλλο ως επένδυση, σκυρόδεμα στο φέροντα οργανισμό και στα δάπεδα, ξύλο στην οροφή και σε ορισμένα δάπεδα και γυαλί. Έτσι η κατοικία ενσωματώνεται πλήρως στον περιβάλλοντα χώρο. Η ανοικτής σχεδίασης κάτοψη και τα μεγάλα υαλοστάσια πετυχαίνουν σε κάθε χώρο την αίσθηση ενοποίησης του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο. Οι μελετητές υπογραμμίζουν: " Το φυσικό φως είναι και αυτό που δίνει ζωή στην εν λόγω κατοικία, καθώς εισβάλλει στο χώρο από τις διάφορες "σχισμές" και με διαφορετικές κλίσεις ή αντανακλάται στο νερό της πισίνας, χορεύοντας κυριολεκτικά. Έτσι μεταβάλλεται συνεχώς η ατμόσφαιρα της κατοικίας και προσφέρει ένα υπέροχο αίσθημα γαλήνης".
Η μέθοδος του συνολικού σχεδιασμού του έργου, εξασφαλίζει ένα κτίριο άψογα ενσωματωμένο στο περιβάλλον του, χωρίς σαφή όρια ανάμεσα στο μέσα και στο έξω. Η χρήση του φωτός και των φυσικών υλικών, ενσωματώνει τη λογική της βιωσιμότητας, ενώ μαζί με την ιδιαίτερα έντονη οροφή του, προσφέρει ένα μοναδικό βίωμα του χώρου.

Μια συνεχώς μεταβαλλόμενη πρόσοψη μετασχηματίζει το κτίριο σε ένα δυναμικό γλυπτό, το οποίο αναδεικνύει τα προϊόντα του εκθεσιακού χώρου που στεγάζει. Αυτό επιτυγχάνεται με μια σειρά από κινητά λευκά διάτρητα πετάσματα αλουμινίου, τα οποία λειτουργούν ως σκίαστρα που ανοιγοκλείνουν, γλιστρώντας απαλά μπροστά από το διώροφο υαλοστάσιο, με τη βοήθεια ηλεκτρικά μετακινούμενων αρθρώσεων. Το σύστημα της κινητής πρόσοψης αποτελείται από σταθερά αλλά και κινούμενα τμήματα.
Η κατασκευή εφαρμόζει εξωτερικά του καμπύλου κουφώματος της πρόσοψης του κτιρίου με ισχυρούς μεταλλικούς αποστάτες. Αυτοί συγκρατούν το βάρος 10 t της κατασκευής και λειτουργούν ως βάση, επάνω στην οποία "τρέχουν" κατακόρυφες μεταλλικές ράγες, από χάλυβα υ ψηλής αντοχής. Αυτές οι ράγες είναι οι οδηγοί και επάνω τους γλιστρούν 56 εγκατεστημένοι ηλεκτροκινητήρες, που με ένα σύστημα ελέγχου μετακινούν τα 112 πετάσματα από λευκό διάτρητο αλουμίνιο, πάχους 2 mm. Το αυτοματοποιημένο κεντρικό σύστημα είναι προγραμματισμένο να σχηματίζει πολυάριθμα σχέδια, τα οποία προσφέρουν σε έναν πιθανώς στατικό και αδιάφορο εκθεσιακό χώρο μια εντυπωσιακή, μεταλλασσόμενη και διαδραστική εμφάνιση. Αρχιτεκτονική μελέτη: Ernst Giselbrecht + Partner ZT GmbH, Φωτογραφίες: Paul Ott

Στο πλαίσιο μετατροπής ενός βιομηχανικού κτιρίου σε σουίτες, το μεταλλικό πατάρι διαμορφώνεται ως χώρος ύπνου. Καθώς αυτονομείται στατικά, εντάσσεται σε χώρο διημέρευσης, αξιοποιώντας το διπλό ύψος του παλαιού βιομηχανικού κελύφους. "The Foundry Athens". Φωτογραφία: Ζαχαρίας Δημητριάδης.

Στο ξενοδοχείο "Casa Cook" στο Μαρμάρι της Κω, η οροφή του "beach club" διαμορφώνεται με μια ξύλινη στέγη με καλαμιές, που ενισχύει το φυσικό δροσισμό. Μεγάλα ανοίγματα, που ανοίγουν προς τους αμμόλοφους και τη θάλασσα, από τη μια πλευρά, και την πισίνα, από την άλλη, προσφέρουν άπλετη θέα στους επισκέπτες. Φωτογραφίες: Georg Roske

Η ειδική μεταλλική κατασκευή ντουλάπας με μπρονζέ τζάμια και καθρέφτες δημιουργεί ένα παιχνίδι αντανακλάσεων και οπτικής μεγέθυνσης του χώρου, ενώ βρίσκεται σε άμεση επικοινωνία με το έπιπλο νιπτήρα. Ήπιες αποχρώσεις και ισχυρές λεπτομέρειες συνυπάρχουν αποδίδοντας μία αισθητική αφαιρετικής πολυτέλειας, ενώ οι minimal γραμμές συμβάλλουν στη δημιουργία ενός καθαρού και ιδιαίτερα ατμοσφαιρικού αποτελέσματος. Παραλιακό διαμέρισμα στη Βουλιαγμένη. Φωτογραφίες: Παναγιώτης Βουμβάκης.

Το κτίριο χωροθετείται με τέτοιο τρόπο, ώστε κατά την είσοδο σ' αυτό να "καδράρεται" η πισίνα, μία λωρίδα θάλασσας και η "πυραμίδα" του Ταϋγέτου στο βάθος. Αυτή η αρμονική αλληλουχία τονίζεται και με την κατάλληλη χρήση των υλικών (μάρμαρο, πέτρα και ξύλο). Το ίδιο μάρμαρο έχει επενδύσει γραμμικά την "πλατεία" πριν από την είσοδο και τον ημιυπαίθριο χώρο, ενώ κατόπιν εισχωρεί στην πισίνα. Μονοκατοικία στο Καλαμάκι Μεσσηνίας. Φωτογραφίες: Παναγιώτης Βουμβάκης.

Μέσα στη δύσκολη αυτή περίοδο στην οποία περιήλθε αναπάντεχα ο παγκόσμιος πληθυσμός, κάθε πολίτης και οργανισμός καλείται μέσα από τη στάση και τη συμπεριφορά του να συμβάλλει στην όσο το δυνατόν γρηγορότερη και ανώδυνη ανάσχεση της πανδημίας που έχει προκαλέσει ο κορωνοϊός COVID-19.

Το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στη μάχη αυτή έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Η υποστήριξη των ασθενών που πάσχουν από την λοίμωξη του κορωνοϊού, αλλά και η εξέταση όσων έχουν ύποπτα συμπτώματα, αποτελούν ένα πολύ δύσκολο και σημαντικό έργο που ενέχει όμως μεγάλο κίνδυνο, καθώς είναι γνωστό ότι η μετάδοση του συγκεκριμένου ιού είναι πολύ εύκολη, αφού ο ανθρώπινος οργανισμός δεν έχει αναπτύξει ακόμη τα απαραίτητα αντισώματα.

Η ALUMIL αντιλαμβανόμενη τη σπουδαιότητα αλλά και την επικινδυνότητα του έργου των ανθρώπων που εργάζονται στις υγειονομικές μονάδες της χώρας, αποφάσισε να προχωρήσει στην παραγωγή προσωπίδων προστασίας μέσω των 3D εκτυπωτών που διαθέτει στις εγκαταστάσεις της.

  

Οι προηγμένοι αυτοί εκτυπωτές, αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, χρησιμοποιούνται κανονικά για το σχεδιασμό, την προτυποποίηση και τη δοκιμή εξαρτημάτων για συστήματα αλουμινίου. Μπορούν όμως να εκτυπώσουν οτιδήποτε, αρκεί τα σχέδια κάθε εκτύπωσης να πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές των εκτυπωτών. Έτσι, εμπνεόμενη από μία πρωτοβουλία που ξεκίνησε διεθνώς από ανθρώπους που δραστηριοποιούνται στον τομέα των 3D εκτυπώσεων και σε συνεργασία με την εταιρεία 3DHUB Greece, η ALUMIL ξεκίνησε να παράγει των σκελετό των ειδικών προσωπίδων προστασίας που σχεδίασε η γνωστή εταιρεία κατασκευής 3D εκτυπωτών Prusa. Με τη σειρά της, η 3DHUB Greece έχει αναλάβει τη συναρμολόγηση, αποστείρωση και αποστολή των προσωπίδων στο Υπουργείο Υγείας.

Στην Ακτή Κονδύλη του Πειραιά, ενός από τα μεγαλύτερα εμπορικά λιμάνια της Ευρώπης, η Klab Architecture κλήθηκε να σχεδιάσει ένα πολύ μεγάλο φαρμακείο σε μια παλιά αποθήκη, η οποία ενδιάμεσα είχε μετατραπεί σε νυχτερινό κέντρο.
Η αρχιτεκτονική ομάδα θέλησε να δημιουργήσει μια νέα εμπειρία αγορών, μεταμορφώνοντας εντελώς το υπάρχον κτίριο• ενίσχυσε στατικά τους υφιστάμενους πέτρινους τοίχους με σκυρόδεμα και εισήγαγε μια νέα πρόσοψη προς την πόλη. O σχεδιασμός προέκυψε από την ανάγκη καθαίρεσης της υπάρχουσας όψης, η οποία, μετά από πολλές παρεμβάσεις τόσο σε αισθητικό όσο και σε κατασκευαστικό επίπεδο, έχριζε συνολικής αρχιτεκτονικής επέμβασης. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί ένα κτίριο με άμεση αναφορά στο περιβάλλον του, στο λιμάνι του Πειραιά και στα καταστρώματα των πλοίων.
Έτσι, εξωτερικά του φαρμακείου δημιουργήθηκε μια μεγάλη τριγωνική διάτρητη κατασκευή, ώστε να γίνει ορατό από τις απομακρυσμένες πλευρές του λιμανιού. Επίσης, δημιουργήθηκε ένα εξωτερικό μονοπάτι που οδηγεί στο δώμα, όπου στο μέλλον θα αναπτυχθεί ένας βοτανικός κήπος. Η σχέση μεταξύ του νέου ανακαινισμένου κτιρίου και του λιμανιού είναι συνεχής - τυπικά, εννοιολογικά και φυσικά. Οι εσωτερικές όψεις, όπως και οι εξωτερικές, σχεδιάστηκαν χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη ναυσιπλοΐα.
Στο εσωτερικό, ο μεγάλος ανοιχτός όγκος της αποθήκης μεταβλήθηκε με την εισαγωγή δύο νέων παταριών, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με διαφορετικούς τρόπους. Από το ισόγειο μέχρι το πατάρι μια καμπύλη ράμπα δημιουργεί μια δυναμική γραμμή μέσα στο χώρο και συνδέει τα δύο επίπεδα, ενώ ένα αμφιθέατρο συνδέει το πρώτο επίπεδο με το δεύτερο, όπου υπάρχει μια αίθουσα συνεδριάσεων και ένα γραφείο. Λίγο πιο πάνω βρίσκεται ο αποθηκευτικός χώρος. Ένας ανελκυστήρας και μια σκάλα χρησιμοποιούνται εσωτερικά για να κάνουν την πρόσβαση πιο άμεση.
Στο ισόγειο βρίσκεται ο χώρος πωλήσεων και ένα μικρό εργαστήριο. Η ροή των επισκεπτών μέσα στον μεγάλο χώρο καθοδηγείται από τη διάταξη των επίπλων και από τα κεντρικά σημεία πώλησης, που κατανέμονται ομοιόμορφα. Ο χώρος χωρίζεται επίσης σε κατηγορίες προϊόντων, αλλά κύριος στόχος είναι να υπάρχει συνεχής οπτική επαφή μεταξύ των επισκεπτών, ώστε να δημιουργείται μια θεατρική άποψη. Όπου ήταν δυνατόν οι πέτρινοι τοίχοι αποκαταστάθηκαν εσωτερικά στο ισόγειο, αποκαλύπτοντας την παλιά δομή.
Στο πρώτο επίπεδο δημιουργήθηκε ένας χώρος πολλαπλών χρήσεων για να χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις, ή ακόμα και για μαθήματα γιόγκα, σεμινάρια, μέχρι και θεατρικά έργα. Είναι ένας εντελώς μοναδικός χώρος για ένα φαρμακείο και η Klab ανέπτυξε αυτή την ιδέα για να ενισχύσει την εμπειρία αγορών, δημιουργώντας ένα σχεδόν δημόσιο χώρο στο εσωτερικό.
Σημαντικό στοιχείο του κτιρίου αποτελεί το πώς οι επισκέπτες αισθάνονται την κίνησή τους μέσα σε αυτό και ποια είναι η σχέση του χώρου και του εξωτερικού φωτός, το οποίο φιλτράρεται μέσω της διάτρητης πρόσοψης. Μια άλλη σημαντική πτυχή είναι η σχέση του εσωτερικού με την πόλη και τη θάλασσα, η οποία γίνεται πιο εμφανής στα ανώτερα επίπεδα. Η εμπειρία της ροής της κίνησης είναι μοναδική καθώς κάθε φορά ο επισκέπτης μπαίνει σε μια διαφορετική πραγματικότητα.
Στο κτίριο συναντώνται διάφορα υλικά, όπως η μεταλλική κατασκευή, η όψη διάτρητου αλουμινίου, οι εκτεθειμένοι πέτρινοι τοίχοι, τα ξύλινα δάπεδα στα πατάρια και το εποξειδικό δάπεδο στο ισόγειο. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς γυψοσανίδες για ψευδοροφές και τοίχους.
Η επίσκεψη στο κατάστημα προσομοιάζει μια μουσειακή εμπειρία, όπου τα προϊόντα γίνονται τα εκθέματα. Η σχέση μεταξύ των διάφορων χώρων και λειτουργιών και ο υπαίθριος χώρος του φαρμακείου δημιουργούν μια ισχυρή σχέση με την πόλη και το λιμάνι, η οποία δημιουργεί ένα διαφορετικό είδος εμπορικού περιβάλλοντος. Το έργο αυτό αισιοδοξεί να γίνει η σπίθα που θα δημιουργήσει τις συνθήκες για τη συνολική αναδιαμόρφωση της ακτής Κονδύλη, που μοιάζει σήμερα να βρίσκεται σε παρακμή. Μπορεί να γίνει ένα νέο τοπόσημο σε τοπική κλίμακα, καθώς η θέση του είναι εξαιρετικά προβεβλημένη.

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.