Η ακουστική άνεση στο εσωτερικό του κτιρίου επιτυγχάνεται μέσω τοποθέτησης κατάλληλων ηχοαπορροφητικών υλικών για τον περιορισμό της ηχοανάκλασης.
Φωτογραφία: Αθηνά Διακάκη

Η οροφή του διαδρόμου αποτελεί ένα δυναμικό φωτεινό installation που εκφράζει την αέναη κίνηση και την ταχύτητα του αυτοκινητόδρομου, μέσω της εναλλαγής της έντασης και της απόχρωσης του φωτός.
Φωτογραφία: Παναγιώτης Βουμβάκης

Οι φεγγίτες προσφέρουν φυσικό φωτισμό στα δωμάτια του άξονα Ανατολής - Δύσης στην κατοικία.
Φωτογραφία: Ivar Kvaal

 

Το σκυρόδεμα αποτελεί το κύριο υλικό, ενώ δοκοί και υποστυλώματα είναι από χάλυβα.
Φωτογραφία:
Ivar Kvaal

 

Η πολυεθνική φαρμακευτική εταιρία GSK προσαρμοζόμενη στα νέα δεδομένα της ευέλικτης εργασίας επέλεξε την Α&Μ για να αναλάβει τον σχεδιασμό και το project management των γραφείων της στην Αθήνα. Με την GSK να κλειδώνει στον καθολικό επανασχεδιασμό των γραφείων της, υλοποιήθηκε η ριζική ανακαίνιση έκτασης 900 m2 που μοιράζεται ανάμεσα σε 2 ορόφους αλλάζοντας πλήρως τη φιλοσοφία του τρόπου λειτουργίας του γραφείου.
Η αρχιτεκτονική πρόταση προβλέπει τη δημιουργία μιας μεγάλης ποικιλίας διαφορετικών τρόπων εργασίας που ακολουθούν την λογική του hybrid workplace. Οι εργαζόμενοι μπορούν πλέον να εργάζονται σε όποιο σημείο του χώρου θέλουν, επιλέγοντας μέσα από μια ευρεία γκάμα working stations, communal tables, work-setting booths, καθισμένοι σε καναπέ, ή και ανά ομάδες σε χώρους συνεργασίας των 6, των 5 ή των 2 ατόμων, σε ανοικτά τραπέζια συναντήσεων, quick meeting high tables και drop-in booths μεταξύ άλλων. Για τη φύλαξη των προσωπικών αντικειμένων, έχουν προβλεφθεί ειδικοί ατομικοί χώροι αποθήκευσης -smart lockers- , ενώ παράλληλα σχεδιάστηκαν και αρκετές κλειστές αίθουσες συναντήσεων για να καλύψουν τις ανάγκες επικοινωνίας και συνεύρεσης με τους εξωτερικούς συνεργάτες.
Η κεντρική ιδέα στη διαχείριση των οροφών ήταν η επιλογή της ανοιχτής οροφής σε όλους τους χώρους open plan που αναδεικνύει το ύψος του ορόφου τονίζοντας την αίσθηση του «κοινόχρηστου» χώρου ο οποίος επιτρέπει να συνυπάρχουν πολλαπλές «γειτονιές» μέσα από την διαφορετική αντιμετώπιση των επίπλων και των κατασκευών. Οι κλειστοί χώροι συσκέψεων έχουν ψευδοροφή και είναι ενδεδυμένοι με ηχοαπορροφητικά πανέλα για την μείωση της αντανάκλασης του θορύβου εντός του χώρου. Το στοιχείο του πράσινου είναι αρκετά έντονο στο σύνολο του σχεδιασμού καθώς αποτελεί ένα φυσικό όριο μεταξύ των «γειτονιών» εργασίας, λειτουργεί ως φυσικό διάφραγμα ήχου και παράλληλα ενισχύει την έννοια του wellbeing για τους εργαζόμενους.

 

Το ιστορικό κτίριο της φάρμας βρίσκεται σε προστατευμένη περιοχή, η οποία κατοικείται από την εποχή των Βίκινγκ. Η "Villa Aa" χτίστηκε για την επόμενη γενιά της οικογένειας στο αγρόκτημα και σχεδιάστηκε για να προσαρμοστεί στους κανονισμούς για την προστατευόμενη περιοχή, στο περιβάλλον και στη χρήση της ως γραφείου και κατοικίας. Το αποτέλεσμα είναι ένα σχεδόν αόρατο κτίριο εξωτερικά, που εναρμονίζεται με το τοπίο, διαθέτει όμορφη θέα προς το φιόρδ και σαφώς ορισμένες περιοχές για επιχειρηματική και οικογενειακή ζωή.
Ο σχεδιασμός δημιουργεί μια ροή και μια σύνδεση μεταξύ των επίσημων και των ανεπίσημων λειτουργιών και συνδυάζει πρακτικότητα και ευεξία. Η κύρια είσοδος βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του κτιρίου, στο τέλος ενός μονοπατιού λαξευμένου στο έδαφος. Η δεύτερη είσοδος είναι μια μικρή σκάλα με μια πράσινη φωτεινή αυλή που συνδέεται με ένα δωμάτιο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ξενώνας, γραφείο ή γυμναστήριο. Η νότια πρόσοψη είναι σχεδόν πλήρως γυάλινη με όμορφη θέα και μεγάλα συρόμενα τμήματα προς τη βεράντα, που συνδέει τη βίλα με τον κήπο. Ένα επίσημο καθιστικό, κουζίνα και τρία κύρια υπνοδωμάτια βλέπουν στους εξωτερικούς χώρους. Με δυτικό προσανατολισμό, ένα οικογενειακό καθιστικό βρίσκεται στον ίδιο άξονα με τα μπάνια και καταλήγει σε ένα μικρότερο χώρο υποδοχής και γραφείου ανατολικά, ο οποίος λειτουργεί και ως ξενώνας. Όλα τα δωμάτια σ’ αυτόν τον άξονα διαθέτουν φεγγίτες για φυσικό φωτισμό.
Η πράσινη στέγη λειτουργεί ως επάνω βεράντα. Μια χαμηλότερη βεράντα / κήπος περιλαμβάνει δύο υδάτινα στοιχεία. Προς τα ανατολικά βρίσκεται μια πισίνα. Δίπλα της μια μικρότερη πισίνα συλλέγει το νερό της βροχής από τις στέγες και τις σκληρές επιφάνειες και φυτεύεται με υδρόβια φυτά.
Η επιλογή του σκυροδέματος ως βασικού υλικού προέκυψε από έναν αχυρώνα από σκυρόδεμα, ο οποίος αποτελεί μέρος του αγροκτήματος. Το σκυρόδεμα χρησιμοποιείται για τοίχους, δάπεδα και βεράντες, κλιμακοστάσια, σκαλοπάτια και πισίνες. Τα υποστυλώματα και οι δοκοί είναι κατασκευασμένα από χάλυβα. Στο εσωτερικό χρησιμοποιείται ξύλο με διάφορες επεξεργασίες στην επιφάνεια, όπως με βερνίκι ή με άτμιση με αμμωνία. Τα εξωτερικά ξύλινα πετάσματα είναι κατασκευασμένα από κέδρο. Τα εσωτερικά δάπεδα είναι από γυαλισμένο σκυρόδεμα και συνεχίζονται στις εξωτερικές βεράντες, συνδέοντας τη βίλα με τον κήπο και την πισίνα και θολώνοντας τα όρια εσωτερικού - εξωτερικού.

 

Το κέντρο βρίσκεται δίπλα στο πολιτιστικό πάρκο "China Yinchuan", βόρεια του κόλπου Nanbo, που φαίνεται να έχει εμπνεύσει μεγάλο μέρος του σχεδιασμού του.
Το "Hall of fame", ο ξύλινος θόλος που προσομοιάζει το φως του ήλιου στην είσοδο του κτιρίου, δημιουργεί την πρώτη εντύπωση του έργου, το οποίο είναι φυσικό, μυστηριώδες και γεμάτο με την αίσθηση ότι μπαίνοντας κάποιος βρίσκεται σε ένα απομονωμένο φυσικό πάρκο. Πρόκειται για μια μικρογραφία ενός "τροπικού δάσους στην πόλη", που τα γραφικά δάση από μπαμπού, τα δέντρα μπανιάν και άλλα φρέσκα φυτά και θάμνοι πραγματοποιούν έναν οργανικό συνδυασμό του εσωτερικού χώρου με το τοπίο. Το φυσικό οικολογικό στιλ συνεχίζεται στο διάδρομο, όπου χρησιμοποιούνται κορμοί, φυτά και δέντρα για να εμπλουτίσουν το χώρο, ενώ ο γυάλινος φεγγίτης της οροφής γεμίζει το αίθριο με φυσικό φως, τονίζοντας τη μετάβαση από το εξωτερικό προς το εσωτερικό.
Στην αριστερή πλευρά της αίθουσας υποδοχής και χωρισμένη από το διάδρομο με έναν τοίχο - βιβλιοθήκη, βρίσκεται ένα κλιμακωτό αναγνωστήριο, που λούζεται από φυσικό φως μέσα από μεγάλα υαλοστάσια, τα οποία δημιουργούν ένα ήρεμο περιβάλλον στον αναγνώστη.
Βγαίνοντας από το "τροπικό δάσος", στο μεγάλο εκθεσιακό τραπέζι, οι πέτρινοι τοίχοι αναδεικνύουν τα βασικά σημεία του χώρου. Επάνω στην οροφή η φωτιστική επιφάνεια από μαλακή μεμβράνη και το διακοσμητικό χαλί από βρύα από κάτω αποδίδουν το φυσικό θέμα, παραπέμποντας σε έναν περίπατο στην όχθη ενός ποταμού.
Στην τραπεζαρία διαδοχικές καμάρες δίνουν μια εξωτική αίσθηση, αντανακλώντας την αρμονία, την επικοινωνία και τη ζεστασιά του χώρου. Οι φωτεινές ταπετσαρίες, οι ψάθες και τα ξύλινα έπιπλα συνεχίζουν και αυτά την αίσθηση του φυσικού.
Ο εξωτερικός γυάλινος τοίχος της πισίνας δημιουργεί την οπτική ψευδαίσθηση της "μηδενικής βαρύτητας", που κάνει τους ανθρώπους να μοιάζουν σαν να κολυμπούν στον αέρα. Τα ξύλινα παγκάκια, τα πέτρινα γλυπτά δίπλα στην πισίνα, η οροφή και τα μεγάλα υαλοστάσια επιτρέπουν στο χώρο να συνδυάσει πολλά φυσικά στοιχεία και τη φύση του κόλπου Nanbo να αγκαλιάσει τους επισκέπτες.

Ο σχεδιασμός της κατοικίας στηρίχθηκε σε μινιμαλιστικές μορφολογικές επιλογές, οι οποίες έγιναν για να ξεχωρίσουν τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του, ενώ η ταύτιση του σχεδιασμού με μοντερνιστικά πρότυπα οδήγησε σ’ ένα αποτέλεσμα χωρίς διακοσμήσεις και υπερβολές. Έτσι, η κεντρική ιδέα αναλύεται στη σύνθεση δύο βασικών όγκων, οι οποίοι διαχωρίζονται με βάση τη λειτουργία τους αλλά και το υλικό τους –εμφανές σκυρόδεμα για τους κοινόχρηστους χώρους, λευκό χρώμα για τους ιδιωτικούς.
Γενικότερα, ο σχεδιασμός κινείται με απλές γεωμετρίες αγγίζοντας τις σύγχρονες μινιμαλιστικές τάσεις. Αυτή η λογική οδήγησε στη χρήση του ειλικρινούς εμφανούς σκυροδέματος, των μεγάλων ξύλινων επιφανειών και του ουδέτερου λευκού και γκρίζου χρώματος. Η διαφοροποίηση στο υλικό και στο χρωματισμό κάθε όγκου, ακολουθεί τη διαφοροποίηση στην εσωτερική του λειτουργία, ακολουθώντας τη θεμελιώδη ρήση του μοντερνισμού "η μορφή ακολουθεί τη λειτουργία" ("form follows function"). Η ίδια λογική ακολουθείται και στο εσωτερικό, αφού η προσπάθεια διατήρησης της απλότητας στη γεωμετρία εκφράζεται μέσα από το σχεδιασμό και την επιλογή των υλικών τόσο στη σκάλα, όσο και στη σταθερή επίπλωση.
Παράλληλα, σημαντικό σχεδιαστικό εργαλείο αποτέλεσε η βιοκλιματική προσέγγιση στο σχεδιασμό, που οδήγησε σε ένα κτίριο σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας (nZEB). Εφαρμόστηκαν πρακτικές παθητικού ηλιασμού και ηλιοπροστασίας, οι οποίες εκφράστηκαν τόσο μέσω της ίδιας της ογκοπλασίας του κτιρίου και της γεωμετρίας των ανοιγμάτων, όσο και με τη χρήση συσκευών ηλιοπροστασίας. Συγκεκριμένα, ο λευκός όγκος έχει διττό ρόλο, αφού πέραν της μορφολογικής σηματοδότησης του έργου, λειτουργεί και ως συσκευή παθητικής ηλιοπροστασίας του, αφού προβάλλεται με τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύονται οι χώροι του ισογείου, ενώ τα πλαίσια που σχηματίζει στον όροφο έχουν την ίδια παθητική λειτουργία. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε και στο φυσικό αερισμό του κτιρίου, αφού μέσω της διάταξης των ανοιγμάτων εξασφαλίζεται ο διαμπερής αερισμός του στην πλειονότητα των χώρων.Σχετικά με την εξασφάλιση του φυσικού φωτισμού για όλους τους χώρους, ο λευκός όγκος στον όροφο "αποκολλήθηκε" από τη γειτονική ημι-εφαπτόμενη οικοδομή, έτσι ώστε να μπορέσουν όλοι οι χώροι του να έχουν φυσικό φωτισμό, αφού τοποθετήθηκαν ανοίγματα και στις τέσσερις πλευρές του. Αυτή η κίνηση έδωσε τη δυνατότητα για δημιουργία ενός μικρού αιθρίου στο ισόγειο, το οποίο πέραν του φυσικού φωτός που παρέχει, ενοποιεί τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο δίνοντας μία αίσθηση συνέχειας στο χρήστη. Στα πλαίσια της παθητικής θωράκισης του κτιρίου, περιλαμβάνεται και η προσθήκη εσωτερικής και εξωτερικής θερμομόνωσης του κτιρίου από εξηλασμένη πολυστερίνη 8 cm, που πετυχαίνει ένα μέσο συντελεστή θερμοπερατότητας 0,349 W/K για τα κατακόρυφα στοιχεία και 0,365 W/K για τα οριζόντια, η οποία συνδυάζεται με τη χρήση θερμομονωτικών κουφωμάτων, τα οποία έχουν ένα μέσο συντελεστή θερμοπερατότητας 2,214W/K.
Η ολιστική προσέγγιση στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό του κτιρίου, συμπληρώνεται από τα ενεργητικά συστήματα που τοποθετήθηκαν, τα οποία έρχονται να δράσουν συμπληρωματικά στον παθητικό χαρακτήρα του κτιρίου. Συγκεκριμένα, από πλευράς συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τοποθετήθηκε φωτοβολταϊκό σύστημα ισχύος 3kW, καθώς επίσης ηλιακό θερμικό σύστημα για την παροχή ζεστού νερού χρήσης. Σχετικά με τα συστήματα θέρμανσης και ψύξης του κτιρίου, τοποθετήθηκε ενδοδαπέδια θέρμανση, η οποία λειτουργεί με ηλεκτρική αντλία θερμότητας υψηλής ενεργειακής απόδοσης και κλιματιστικές μονάδες Α+++ για την ψύξη του κτιρίου. Ο φωτισμός του γίνεται με φωτοδιόδους (LED), μία κίνηση η οποία στοχεύει στη μείωση των φορτίων για φωτισμό, καθώς επίσης και στη μείωση των θερμικών φορτίων που μπορεί να προέρχονται από παλαιότερες τεχνολογίες φωτισμού. Όλες οι πιο πάνω σχεδιαστικές κινήσεις, ενεργητικές και παθητικές, οδήγησαν σε μία σαφώς μειωμένη κατανάλωση ενέργειας, αφού οι ψηφιακές προσομοιώσεις που έγιναν για την ενεργειακή πιστοποίηση του κτιρίου με βάση την ευρωπαϊκή μεθοδολογία και λογισμικό, κατέδειξαν ότι το κτίριο υπολογίζεται να έχει ετήσιες πρωτογενείς ενεργειακές ανάγκες 71 kWh/m2 και ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα 21 kgCO2/m2, τη στιγμή που για να θεωρείται ένα κτίριο nZEB με βάση την κυπριακή νομοθεσία, μεταξύ άλλων πρέπει να έχει μέγιστη ετήσια κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας 100kWh/m2.
Τέλος το μικρό μέγεθος του οικοπέδου οδήγησε στην προσεκτική χωροθέτηση των χρήσεων, με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι πλήρως λειτουργική και με πλήρη εκμετάλλευση των περιβαλλοντικών συνθηκών για εξοικονόμηση ενέργειας και επίτευξη θερμικής άνεσης για τους χρήστες.

 

Ο χώρος για τη φιλοξενία βρεφών και νηπίων βρίσκεται στον Αδελιανό Κάμπο του Νομού Ρεθύμνου της Κρήτης, ενταγμένο στο Ξενοδοχείο Rithymna Beach της Grecotel. Αποτελεί επέκταση, νέα πτέρυγα του παιδικού χωριού (χώροι παραμονής και δημιουργικής απασχόλησης παιδιών ηλικίας 3-12 ετών) που είχε υλοποιηθεί το 1993 στο ξενοδοχειακό συγκρότημα. Το “Nursery” περιλαμβάνει χώρους ύπνου για τα βρέφη, υγιεινής (αλλαξιέρες), παρασκευής φαγητού, υπαίθριους χώρους παιχνιδιού και συμπληρώνεται από ένα ξύλινο κτίριο για την ημερήσια παραμονή και απασχόληση των νηπίων (το τελευταίο βρίσκεται υπό κατασκευή). Οι συνθετικές αρχές προκύπτουν μέσα από έναν διάλογο με αυτές της μελέτης του πρώτου κτιρίου κατοικίας, όπου αρχετυπικές μορφές κατοίκησης - κόγχες, δημιουργούν μια ανοιχτή γειτονιά με όρια ρευστά μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου χώρου. Αυτή τη φορά οι «κόγχες» γίνονται κοιλότητες, ρέουσες μορφές, μνήμη του πρώτου μητρικού χώρου κατοίκησης του εμβρύου. Η «τομή» της διαδρομής παραμένει «ανοιχτή» για να συνδιαλεχθεί κατευθείαν με το περιβάλλον και αντίστροφα. Η κατασκευή βασίζεται σε οικολογικά υλικά, φιλικά στον άνθρωπο και στο περιβάλλον ενώ ταυτόχρονα διέπεται από αρχές βιοκλιματικού σχεδιασμού: περιβάλλεται από γη και η στέγη της είναι ένας κήπος, εναρμονίζεται με το τοπίο, προστατεύεται από τον ήλιο, χρησιμοποιεί τον άνεμο και το φυσικό φως. Μια έντονη πλαστικότητα χαρακτηρίζει τον υπαίθριο χώρο εκτόνωσης, ο φωτισμός του υπόσκαφου χώρου ύπνου και των χώρων υγιεινής και φροντίδας είναι έμμεσος. Ο κινητός και σταθερός εξοπλισμός ακολουθεί τις οργανικές μορφές των εσωτερικών χώρων. Στον χώρο δημιουργικής απασχόλησης ο εξοπλισμός του εσωτερικού χώρου είναι συνέχεια και αναπόσπαστο κομμάτι της ρέουσας μορφής του κελύφους.

Το οικόπεδο βρίσκεται σε περιοχή ειδικού χαρακτήρα στο Στρόβολο, κι απολαμβάνει μια ήσυχη και σχετικά πράσινη αστική συνθήκη. Η πρόταση αποτελείται βασικά από μία κατοικία με χωρική πρόνοια για κατακόρυφη ανάπτυξη.
Η κατοικία στρέφεται προς το νότο. Ως εκ τούτου, η πρόσοψη με βόρειο προσανατολισμό αποτελείται κυρίως από τυφλές επιφάνειες και πράσινες ενότητες.
Η είσοδος προς την κατοικία οργανώνεται ως κιναισθητικό καθημερινό δρώμενο στο δυτικό πλάι του οικοπέδου με γέφυρα πάνω από τον υπόσκαφο χώρο, παράλληλο στο δρόμο. Η δευτερεύουσα είσοδος προτείνεται από τον υπόγειο χώρο στάθμευσης, ο οποίος επίσης προσφέρει ιδιαίτερες χωρικές ποιότητες.
Δυο κύρια θέματα διέπουν τον σχεδιασμό της οικοδομής. Η μετεξέλιξη της παραδοσιακής σοφίας της εσωτερικής αυλής και η βιοκλιματική προσέγγιση. Η πρόταση αντιδρά στον αποικιοκρατικό πολεοδομικό κανονισμό των τριών μέτρων από το σύνορο, που είναι ακόμα σε ισχύ, με επακόλουθο την εγκληματική διακοπή της σοφίας της κοινωνικής και βιοκλιματικής αειφόρου ανάπτυξης της τυπολογίας των εσωτερικών αυλών.
Η συνθετική χωρική επίλυση χαρακτηρίζεται από την φιλοξενία τεσσάρων κύριων εγκοπών- εσωτερικών αυλών σε ένα γλυπτικά σκαλισμένο κτιστό κύβο. Ο χειρισμός αυτός διασφαλίζει νότιο προσανατολισμό και διαμπερή αερισμό σε όλους τους χώρους. Ταυτόχρονα ενεργοποιείται άμεση οργανική σχέση μεταξύ κάθε χώρου με τη φύση και διάλογος μεταξύ των εσωτερικών χώρων μέσω του συστήματος των εσωτερικών αυλών και ως εκ τούτου η ουσιαστική συμβολή του μικροκλίματος που αναπτύσσεται.
Ο χώρος εισόδου οργανώνεται κεντροβαρικά της κατοικίας που διοχετεύει οργανικά τις προσβάσεις προς όλους τους χώρους. Η ροϊκή σύνδεση των χώρων του ισογείου εμπλέκεται με την σκηνική παρουσία της σκάλας- βιβλιοθήκης που συνδέει τα τρία επίπεδα. Το ισόγειο φιλοξενεί την ενότητα των κοινόχρηστων χώρων του καθιστικού, της κουζίνας και τραπεζαρίας και την ιδιωτική περιοχή του γραφείου και κυρίως υπνοδωματίου. Ο όροφος αποτελείται από τα τρία υπνοδωμάτια για τα παιδιά της οικογένειας. Στο υπόγειο οργανώνεται ένας ακόμα χώρος φιλοξενίας και ένα λουτρό (jacuzzi).
Ο κάθε χώρος όπως και η κάθε αυλή αποτελεί μια μοναδική οντότητα με ιδιαίτερες ποιότητες μικρό-περιβάλλοντος και πρασίνου, που συνεργάζονται μέσω των εσωτερικών συνθηκών. Οι συνέργειες αυτές επεκτείνονται και στην κατακόρυφη ανάπτυξη με συνέχειες του φυτικού κόσμου να ξεφυτρώνει από τα ανοίγματα οριζόντια. Τα πολλαπλά χωρικά επίπεδα και βάθη συνεισφέρουν στην πολυεπίπεδη κοινωνική συμπεριφορά του κτιρίου. Την ίδια στιγμή. η κατοικία έχει μια λιτή παρουσία στη γειτονιά ως μια ζούσα, εξελισσόμενη οντότητα συμβίωσης του κτιστού και φυσικού. Τα κουφώματα μπορούν να ‘εξαφανιστούν’ μέσα στους διπλούς τοίχους ενδυναμώνοντας την διαπραγμάτευση των ορίων του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου.

 

Σελίδα 1 από 100

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.