Κατά τη στερέωση της φυσικής πλάκας στο ύψος του εδάφους προβλέπεται μικρή σχισμή ανάμεσα στο τελείωμα της επένδυσης και στο φυσικό έδαφος για τη σωστή λειτουργία της αεριζόμενης όψης και την ευχερή απορροή του νερού, που σε ακραίες καταστάσεις θα
τύχει να εισέλθει. Το διάκενο θα πρέπει να προστατευθεί με την τοποθέτηση πυκνού πλέγματος τύπου σήτας από τη διείσδυση εντόμων και άλλων μικρών οργανισμών (π.χ. πτηνών, τρωκτικών) και τη δημιουργία φωλιάς. Τα αφρώδη οργανικά θερμομονωτικά υλικά αποτελούν
επιλεκτική τροφή και εύκολα μπορούν να τα καταστρέψουν. Επιπροσθέτως, η πρόβλεψη διακένου επιτρέπει την απορροή των υδάτων περιμετρικά του κτιρίου.

 

 

Στο σύστημα υαλοστασίων του κελύφους του κτιρίου γραφείων "The Butterfly", σε απόσταση 80 cm βρίσκεται ένα πέτασμα σκίασης του υαλοστασίου, το οποίο διαχειρίζεται την πρόσπτωση των ηλιακών ακτίνων, χωρίς ταυτόχρονα να εμποδίζει τη θέαση του εξωτερικού περιβάλλοντος από το εσωτερικό. Η κατασκευή του αποτελείται από μιαμεταλλική υποδομή, που εξέχει με τη μορφή προβόλου από τον όγκο του κτιρίου.
Φωτογραφίες: Erieta Attali, Γιάννα Ανδρεάδη

Το πορώδες πέπλο που τυλίγει ολόκληρο το κτίριο, φιλτράροντας το φως της ημέρας, είναι φτιαγμένο από ρομβοειδή στοιχεία από σκυρόδεμα, ενισχυμένο με ίνες γυαλιού (GFRC), με υποστήριξη από ατσάλινο σκελετό 650 τόνων.
Φωτογραφία: Benny Chan

ΕΙΔΗ, ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ
Τα υλικά και η διαφορετική ποιότητα των υφών τους έχουν ιδιαίτερη σημασία για την αρχιτεκτονική και φέρουν σημαντικό μέρος από το νόημα και την εικόνα ενός έργου. Οι πειραματισμοί με νέα υλικά, με ιδιαίτερα χρώματα, διαφάνεια, και ανακλαστικότητα έχουν οδηγήσει σε νέες χυτές επιφάνειες ως στοιχεία επένδυσης τόσο για εξωτερική όσο και εσωτερική χρήση.

 

Στο συγκρότημα κοινωνικών κατοικιών "Habitations Saint-Michel Nord" στον Καναδά, οι αρχιτέκτονες επανασχεδίασαν ένα παλιό εγκαταλελειμμένο κτίριο, χρησιμοποιώντας περισσότερο χρώμα- διατηρώντας το ξύλινο πλαίσιο των κτιρίων που προϋπήρχε- και προσθέτοντας χαρακτηριστικές σπειροειδείς σκάλες, έτσι ώστε να δώσουν σε όλους τους κατοίκους άμεση πρόσβαση στα διαμερίσματά τους.
Φωτογραφίες: James Brittain, Πηγή: v2com

 

Το πιο πράσινο και βιοκλιματικό Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο στην Ευρώπη θα κατασκευαστεί στη Θεσσαλονίκη μέχρι το 2026, έργο που θα την καταστήσει μια διαφορετική πόλη σε σχέση με τη σημερινή εικόνα της.
Το σύνολο της σχεδιαστικής πρότασης, η οποία κέρδισε ομόφωνα το 1ο Βραβείο του Διεθνούς Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού για την Ανάπλαση του Εκθεσιακού και Συνεδριακού Κέντρου της ΔΕΘ, παρουσιάστηκε στο Συνεδριακό Κέντρο "Ι. Βελλίδης" από τους εκπροσώπους της ομάδας Sauerbruch Hutton (Γερμανία), Gustafson Porter + Bowman (Βρετανία) και Έλενας Σταυροπούλου (Ελλάδα).


Η Θεσσαλονίκη, μία πόλη τοποθετημένη μεταξύ βουνών και θάλασσας, εμπεριέχει σε όλη την έκφανσή της, μνήμες της ιστορίας και των πολιτισμών της. Το νέο "ConfExPark", στην καρδιά της μεγαλύτερης βόρειας πόλης της Ελλάδας, ενσαρκώνει τη σημερινή και μελλοντική φιλοδοξία του να γίνει η Θεσσαλονίκη ο κύριος επιχειρηματικός και τουριστικός προορισμός της γύρω περιοχής. Το εν λόγω έργο θα διαμορφώσει μια αστική περιοχή όπου μερικά από τα μεγαλύτερα κτίρια της πόλης ενώνονται σε ένα αστικό πάρκο για να υποδεχτούν διεθνείς εκδηλώσεις, ενώ θα προσφέρει ακόμη όμορφα τοπία και κήπους για σημεία συνάντησης και βόλτες για τους πολίτες της Θεσσαλονίκης.
Καθώς η περιοχή "ConfEx" εκτείνεται έξω από τις πύλες της αρχαίας πόλης, ενδιαφέρουσες διαδρομές προκύπτουν από την άλλοτε περιτειχισμένη πόλη. Μερικές από αυτές, όντας προς το παρόν αποκλεισμένες και δύσκολες σε πρόσβαση, μπορούν τώρα να επανεισαχθούν για πεζούς και ποδηλάτες. Για παράδειγμα, το "Μονοπάτι Πολιτισμού", κινείται διαγώνια στο χώρο και συνδέει το νέο μετρό της Εγνατίας με τις Εκθεσιακές αίθουσες, το Μουσείο MMCA, το Συνεδριακό Κέντρο και το Αρχαιολογικό και Βυζαντινό μουσείο και επιτρέπει την μεταξύ τους σύνδεση με τα πόδια, αποφεύγοντας τους πολυσύχναστους, γεμάτους κίνηση δρόμους. Από την άλλη, η "Ορεινή διαδρομή" στοχεύει να ανοίξει ξανά τον υπάρχοντα άξονα που εκτείνεται από το βορρά έως και το νότιο μέρος της πόλης, τονίζοντας τη σχέση μεταξύ βουνού και θάλασσας, συνδέοντας ταυτόχρονα την πανεπιστημιούπολη με την περιοχή "ConfEx", αλλά και την ευρύτερη πόλη

Αυτές οι γραμμές - διαδρομές χωρίζουν φυσικά το τοπίο σε τρία μέρη: 

  • - Tη δυτική περιοχή μεταξύ της οδού Αγγελάκη και του κεντρικού άξονα, που γίνεται χώρος για παιχνίδι και προσωρινές εγκαταστάσεις.
  • - Tην κεντρική περιοχή που ξεκινάει από την πλατεία Χ.Α.Ν.Θ. και το μουσείο Σύγχρονης Τέχνης γίνεται, η οποία γίνεται τοποθεσία για μικρούς πολιτιστικούς κήπους και καφετέριες τοποθετημένες γύρω από το υπάρχον καμπύλο στέγαστρο.
  • - Tη νότια περιοχή δίπλα στη Λεωφόρο Στρατού, η οποία συστήνει το νέο Συνεδριακό Κέντρο, όπου θα γίνει ένα μεγάλο αμφιθέατρο για παραστάσεις και εκδηλώσεις. 

Με αναφορές στη μνήμη της ιστορίας της Θεσσαλονίκης, το πάρκο "ConfEx" περιλαμβάνει επίσης μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία της υπάρχουσας τοποθεσίας της έκθεσης Helexpo: την Αψίδα Χ.Α.Ν.Θ. στην είσοδο της Δ.Ε.Θ., τον πύργο του ΟΤΕ μαζί με το περίπτερο "Esso Pappas" και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης MOMus, σχηματίζοντας γνωστά και οικεία ορόσημα σε αυτό το νέο υβριδικό τοπίο.
Από πανοραμική λήψη οι εκθεσιακές αίθουσες και το συνεδριακό κέντρο μπορούν εύκολα να αναγνωριστούν από τις προεξέχουσες στέγες τους, οι οποίες επιπλέουν σαν σύννεφα σε αυτό το τοπίο. Νέα περίπτερα - φουαγιέ στο μέγεθος των υφιστάμενων πολιτιστικών κτιρίων εισάγουν μία πρόταση ισορροπίας των διαφορετικών κλιμάκων. Σε περιόδους που οι αίθουσες δεν χρησιμοποιούνται για εκθέσεις, αυτοί οι χώροι μπορούν να παραμείνουν ανοιχτοί για δημόσια χρήση ως πολιτιστικοί και κοινωνικοί χώροι, για διαλέξεις, εκθέσεις ή πάρτι με άμεση θέα και πρόσβαση στο πάρκο.
Ένας διάδρομος και μια γέφυρα συνδέει όλους τους εκθεσιακούς χώρους του πρώτου ορόφου, συμπεριλαμβανομένης μιας υπαίθριας έκθεσης στον τελευταίο όροφο της αίθουσας. Αυτός ο διάδρομος καλεί ντόπιους και τουρίστες να κάνουν μια βόλτα με θέα τις στέγες της Θεσσαλονίκης.

Το όλο εγχείρημα χρησιμοποιεί τόσο φυσικά όσο και τεχνητά μέσα για να προσφέρει ένα υγιές περιβάλλον με μέτριο κλίμα. Οι στέγες είναι σχεδιασμένες για να συλλέγουν ηλιακή ενέργεια μέσω φωτοβολταϊκών και το νερό της βροχής για την εξυπηρέτηση του πάρκου. Τα κτίρια θα χρησιμοποιούν γεωθερμική ενέργεια και θαλασσινό νερό για ψύξη. Ο διασταυρούμενος φυσικός αερισμός στους εκθεσιακούς χώρους θα μειώσει την κατανάλωση ενέργειας από το μηχανικό αερισμό.
Το πάρκο "ConFex" έχει τη δυνατότητα να γίνει ένας φάρος τεχνικής και κοινωνικής βιωσιμότητας, καθώς αυτός ο κεντρικός χώρος στην πόλη θα αναγγενηθεί και θα μεταμορφωθεί σε ένα καταπράσινο τοπίο, τόσο για τους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες. Οι τρεις διαμορφωμένες περιοχές του πάρκου θα παρέχουν μια ποικιλία φυτεμένων οικοτόπων, που επιτρέπουν την εισαγωγή μιας ποικιλίας γηγενών δέντρων και φυτών που βρίσκονται στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Αυτά είναι τα δέντρα και τα φυτά που είναι ικανά να αντισταθούν στην κλιματική αλλαγή και στις συνεχώς αυξανόμενες ακραίες θερμοκρασίες, τις καταιγίδες και τη ξηρασία. Όσο μεγαλύτερη είναι η ποικιλία των φυτών, τόσο μεγαλύτερο είναι το εύρος της άγριας ζωής που θα υποστηρίξουν και τόσο πιο ανθεκτικοί θα γίνουν οι πληθυσμοί των φυτών και των ζώων. Αυτή η αύξηση της βιοποικιλότητας θα δημιουργήσει ένα φυσικό οικοσύστημα εντός της Θεσσαλονίκης, βοηθώντας την πόλη να υποστηρίξει ένα υγιές περιβάλλον για τους πολίτες της.

Η Καταλονία όντας πάντα διαφορετική από την υπόλοιπη Ισπανία, επιχειρεί τώρα να γίνει πρωτοπόρος παγκοσμίως μέσω της βιώσιμης πολεοδομίας και της τεχνολογίας, μέσα από μια σειρά ενεργειών.
Η αρχιτέκτονας Barbara Pons θεωρείται πρωτοπόρος στην Ισπανία εφαρμόζοντας βιώσιμη αρχιτεκτονική στα κτίρια της. Η Καταλονία, διάσημη για τις σχετικά άσχημες πολυκατοικίες και τις χτισμένες παραλίες, επιδιώκει μέσω των έργων της Pons να μετατρέψει τη Βαρκελώνη σε πόλη-πρωτοπόρο, τουλάχιστον όσον αφορά τη βιώσιμη πολεοδομία. Μέχρι το 2030 πρόκειται να υλοποιηθούν πολυδάπανα έργα για το σκοπό αυτό, τα οποία θα γίνουν στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος "Green Deal".
Ακόμη, παρά την πανδημία, η Ισπανία ποντάρει στις διεθνείς εκθέσεις, με τη μεγαλύτερη έκθεση κινητής τηλεφωνίας "Mobile World Congress" να πραγματοποιείται στη Βαρκελώνη. Σύμφωνα με μία έρευνα από την Βοστώνη, η Βαρκελώνη βρίσκεται ήδη στην πέμπτη θέση στον παγκόσμιο χάρτη, τουλάχιστον όσον αφορά την προσέλκυση ανθρώπινου δυναμικού από τον χώρο της τεχνολογίας.
Όσον αφορά το συνδυασμό καινοτομίας και παράδοσης, οι Καταλανοί έχουν μεγάλη παράδοση, με παράδειγμα τον πιο γνωστό πολεοδόμο της Βαρκελώνης, Ildefonso Cerda, ο οποίος κατένειμε κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα τα κτίρια και τα μονοπάτια στα λεγόμενα “manzanas” (μήλα), τα οποία είναι παρόμοια με αυτά της Νέας Υόρκης. Σήμερα το σύστημα αυτό χρησιμεύει ως βάση για την μετατροπή μεμονωμένων τμημάτων της πόλης σε χώρους πρασίνου και τη μείωση της κυκλοφορίας εκεί.
Τέλος, η δήμαρχος της Βαρκελώνης, Ada Colau, είδε ως ευκαιρία την πανδημία για να εξωραΐσει την πόλη. Τους τελευταίους μήνες, η ακτιβίστρια έφτιαξε νέους ποδηλατόδρομους, φύτεψε δέντρα και εξασφάλισε τη χρήση κτιρίων που είχαν απομείνει άδεια, με σκοπό να δώσει και πάλι ζωή στην πόλη.
Ακόμα κι αν τα σχέδια της αρχιτέκτονα Pons για ένα "Green Deal" φαντάζουν λίγο ουτοπικά με τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, η Βαρκελώνη σημειώνει ήδη επιτυχίες με την ανακαίνιση εργοστασίων και βιομηχανικών κτιρίων. Μάλιστα το Ολυμπιακό Χωριό μετατράπηκε πλέον σε περιοχή νυχτερινής διασκέδασης, ενώ η βιομηχανική "Poblenou" έγινε η πλέον αναπτυσσόμενη ψηφιακή περιοχή "22@ district".

 

Στο νέο περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί από την πανδημία, πολλές από τις σταθερές της κοινωνίας έχουν αλλάξει και συνεχίσουν να αλλάζουν. Παρόλα αυτά μία από τις συνθήκες που δεν έχει μεταβληθεί είναι η προσπάθεια για μετάβαση σε ένα πιο καθαρό ενεργειακό σύστημα. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ειδικά η αιολική ενέργεια αποτελούν ένα σημαντικό μέρος αυτής της μετάβασης.
Η αιολική και η φωτοβολταϊκή ενέργεια είναι οι δύο πιο φθηνές τεχνολογίες ηλεκτροπαραγωγής -σαφώς πιο φθηνές από το λιγνίτη και το ορυκτό αέριο. Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται από μία πληθώρα μετρήσεων και μελετών παγκοσμίως, με την πλέον πιο πρόσφατη έκδοση του διεθνούς οίκου Lazard που καταγράφει κάθε έτος το κόστος παραγωγής ηλεκτρισμού από διάφορες τεχνολογίες να αναφέρει ότι τα φωτοβολταϊκά μεγάλης κλίμακας έχουν μέσο κόστος παραγωγής 37 $/MWh και τα αιολικά πάρκα περίπου 40 $/MWh. Στον αντίποδα, βρίσκονται οι ακριβότερες τεχνολογίες, όπως οι σταθμοί άνθρακα, τα πυρηνικά και οι σταθμοί αιχμής φυσικού αερίου.
Η αποτελεσματική επίτευξη των κλιματικών και ενεργειακών στόχων απαιτεί συνδυασμό των τεχνολογιών Α.Π.Ε.– με κυριαρχία αιολικών και φωτοβολταϊκών λόγω χαμηλού κόστους και των ευνοϊκών συνθηκών της χώρας μας –που αλληλοσυμπληρώνονται με βάση τα ιδιαίτερα τεχνικά χαρακτηριστικά και το προφίλ παραγωγής τους.
Η ύπαρξη υψηλού ανταγωνισμού, που στο πρόσφατο διαγωνισμό της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας ξεπέρασε το 280%, εξασφαλίζει ότι οι τιμές που προκύπτουν από τους διαγωνισμούς για νέα έργα Α.Π.Ε. είναι δίκαιες και σε μεγάλο βαθμό αντανακλούν το πραγματικό κόστος των έργων. Το κύριο ζητούμενο είναι η αδιάλειπτη παροχή ενέργειας στους καταναλωτές -νοικοκυριά και επιχειρήσεις– με δίκαιη τιμή. Όμως, οι τιμές επηρεάζονται από εξελίξεις σε άλλες διεθνείς αγορές ή και από τη δομή της παγκόσμιας αγοράς των προμηθευτών εξοπλισμού με τις υφιστάμενες τάσεις , λόγω της διαφαινόμενης λήξης της πανδημίας να πιέζουν ανοδικά το κόστος. Η παρατήρηση αυτή είναι σημαντική, για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των τιμών των μελλοντικών έργων που καταγράφονται στους διαγωνισμούς της ΡΑΕ για νέα έργα Α.Π.Ε., διότι το ζητούμενο είναι οι επενδύσεις αυτές να υλοποιηθούν για να παρέχουν φθηνή ενέργεια στον καταναλωτή.

Ένα φιλόδοξο νέο έργο με την ονομασία "Hot Heart" και επικεφαλής την αρχιτεκτονική εταιρεία Carlo Ratti Associati (CRA) έχει σκοπό να προσφέρει στο Ελσίνκι μια βιώσιμη πηγή θερμότητας, αποτελώντας ταυτόχρονα και μια ελκυστική τοποθεσία για τους Φινλανδούς που θέλουν να ξεφύγουν από τον σκληρό σκανδιναβικό χειμώνα. Τα σχέδια προβλέπουν μια σειρά από τεχνητά νησιά που θα αποθηκεύουν θερμική ενέργεια και θα χρησιμοποιούν μέρος αυτής για να δημιουργήσουν έναν τροπικό παράδεισο.
Helsinki Inside
Το "Hot Heart" θα βρίσκεται στα ανοικτά του Ελσίνκι και θα αποτελείται από ένα αρχιπέλαγος 10 τεχνητών νησιών. Καθένα θα έχει διάμετρο 225 m και θα συγκρατεί έως και 10 εκατομμύρια κυβικά μέτρα (m3) νερού. Το σύστημα θα λειτουργεί σαν μια τεράστια "θερμική μπαταρία", έτσι ώστε η ανανεώσιμη ενέργεια χαμηλού ή αρνητικού κόστους να μετατρέπεται σε θερμότητα, να αποθηκεύεται στις δεξαμενές και να αποσύρεται στο κεντρικό δίκτυο κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Η CRA αναφέρει ότι το σύστημα θα λειτουργεί με υπάρχουσες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και θα προσαρμόζεται καθώς ο αριθμός των ηλιακών συλλεκτών και των ανεμογεννητριών στη χώρα συνεχίζει να αυξάνεται. Άκρως εντυπωσιακό αποτελεί το γεγονός ότι θα μπορούσε τελικά να παρέχει όλες τις ανάγκες θέρμανσης του Ελσίνκι. Επιπλέον, χάρη σε όλη τη θερμότητα που θα παράγεται, τέσσερα από τα νησιά θα είναι σε θέση να χρησιμεύσουν ως προορισμοί αναψυχής, με εγκατεστημένες πισίνες, τροπικά δάση και οικοσυστήματα από όλο τον κόσμο, προσφέροντας ένα νέο εκπαιδευτικό αξιοθέατο. Το αρχικό σχέδιο είναι ότι θα περικλείονται με έναν διαφανή θόλο και φωτισμό LED.
Helsinki Sauna
Το έργο έχει κερδίσει τον διαγωνισμό "Helsinki Energy Challenge", το οποίο στοχεύει στην ταχύτερη μετάβαση της φινλανδικής πρωτεύουσας προς ουδετερότητα άνθρακα στη θέρμανση έως το 2030. Η ιδέα βέβαια δεν είναι καινούρια, καθώς στη Δανία υπάρχει ένα σχέδιο για την κατασκευή μιας σειράς νησιών που θα παρέχουν χώρο αναψυχής και παραγωγή ενέργειας, ενώ το BIG στην Κοπεγχάγη είναι άλλο ένα παράδειγμα συνδυασμού της βιώσιμης παραγωγής ενέργειας με την αναψυχή.
Concept Diagram

Το νέο Συγκρότημα Φοιτητικών Εστιών του Πανεπιστήμιου Κύπρου στη Λευκωσία φιλοδοξεί να δράσει ενοποιητικά για ολόκληρη την υπό ανάπτυξη περιοχή και συνδετικά ακολουθώντας τον υφιστάμενο κεντρικό κάθετο άξονα που συνδέει τη βόρεια είσοδο της πανεπιστημιούπολης με τον χώρο ανάπτυξης των εστιών. Με την δημιουργία του νέου συγκροτήματος εδραιώνεται ένα βιοκλιματικό και αειφόρο συγκρότημα κατοίκησης και φοιτητικής ζωής, το οποίο δύναται να αποτελέσει ένα νέο τοπόσημο εντός της πανεπιστημιούπολης.
Κυρίαρχο ζήτημα που μας απασχόλησε κατά το σχεδιασμό ήταν η δυνατότητα ταύτισης των νέων, διαφορετικών κατοίκων με το νέο αυτό συγκρότημα καθώς και η δυνατότητα οικειοποίησής του, σαν ένα χώρο κατοικίας αλλά ταυτόχρονα έμπνευσης, δημιουργίας, περισυλλογής, χαλάρωσης και αναψυχής.
Βασική πρόθεση της πρότασης ήταν η κατανομή των απαιτούμενων δωματίων σε έξι διαφορετικά κτίρια, για λόγους ασφάλειας και καλύτερης λειτουργίας των εστιών, τα οποία λειτουργούν αυτόνομα αλλά συνδέονται και συνυπάρχουν με τα διπλανά τους. Κάθε κτίριο αποφασίστηκε να έχει κυκλοτερές σχήμα, το οποίο επιτρέπει οπτικές φυγές μεταξύ των ενοίκων διαφορετικών ορόφων, διευκολύνοντας την οικειοποίηση αλλά και την συνύπαρξη διαφορετικών ατόμων. Τα δωμάτια οργανώνονται σε πέντε πλευρές γύρω από ένα φυτεμένο αίθριο, και σε ισάριθμους ορόφους, με τις γωνίες να δέχονται είτε τις κοινές χρήσεις, είτε την κατακόρυφη επικοινωνία. Με αυτό το τρόπο κάθε δωμάτιο έχει διαφορετική θέαση του περιβάλλοντος τοπίου της Αθαλάσσας, κάνοντας το μοναδικό, ενώ το συνολικό σχήμα των εστιών δίνει μια ισχυρή αίσθηση ταυτότητας, διαχωρίζοντας την κατοίκηση από τις υπόλοιπες λειτουργίες της πανεπιστημιούπολης.
Ένα έβδομο κτίριο παρόμοιας μορφής, στο κέντρο του γηπέδου και πάνω στον υφιστάμενο κεντρικό κάθετο άξονα, παραλαμβάνει τους κοινόχρηστους χώρους του συμπλέγματος. Το κτίριο αυτό, καθώς βρίσκεται σε κομβικό σημείο, εύκολα προσβάσιμο τόσο από τους ενοίκους όλων των κτιρίων όσο και από το σύνολο της πανεπιστημιούπολης, αποτελεί την καρδιά του συγκροτήματος. Εκεί δημιουργείται μια υπαίθρια πλατεία, γύρω από την οποία τοποθετούνται οι χώροι αναψυχής και εμπορίου των εστιών, αλλά και ο τομέας διαχείρισης και συντήρησης του συμπλέγματος.

 

 

Σελίδα 1 από 33

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.